Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/8592 · K. 2023/8918

10. Hukuk Dairesi         2023/8592 E.  ,  2023/8918 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen 2926 ve 4/1-b-4 kapsamda sigortalılık süresi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, müvekkilinin 03.07.2007 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacı hakkında yapılan işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 25.11.20121 tarih, 2020/519 Esas 2021/615 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 17.08.2009 tarihinden sonraki süreçte Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesenin 05.07.2022 tarih, 2022/464 Esas 2022/1087 Karar sayılı kararı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2 Bozma ilamında; Belirtilen açıklama nazarında somut olaya dönüldüğünde, Mahkemece “ Davacının 17.08.2009 tarihinden sonraki süreçte Tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin isteminin reddine, ...” denilmek suretiyle davacının tam olarak hangi tarih aralıklarında sigortalı olarak kabul edildiğinin hükümde belirtilmeksizin infaza elverişli olmayan bir hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu belirtilerek karar bozulmuştur. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, davacının 17.08.2009 tarihi ile 07.03.2019 tarihleri arasında Tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 2926 ve 4/1-b-4 kapsamda sigortalılık süresi tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2926 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri, 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir suretinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.