Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/8818 · K. 2024/5094

2. Hukuk Dairesi         2023/8818 E.  ,  2024/5094 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliy KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/38 E., 2023/483 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça davalıya kusur isnadında bulunulmaması sebebiyle kusur tespitine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davacı erkek mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile 26.04.2022 tarihinde evlendiklerini, ortak çocuklarının bulunmadığını, davalı ile huy, karakter, mizaç yönünden uyum sağlayamadıklarını, evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini, sevgi saygı bağlarının koptuğunu, bu nedenle davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı İlk Derece Mahkemesinin 25.08.2022 tarih ve 2022/720 Esas, 2022/673 Karar sayılı kararı ile; tarafların boşanma ve sonuçların konusunda anlaştıklarını, duruşma gününün daha önceki bir güne alınmasını, cevap dilekçesi, cevaba cevap dilekçesi sunma ve diğer delil sunma haklarından feragat ettiklerini, boşanmalarına karar verilmesini talep ettikleri ve birlikte imza altına aldıkları, davalı duruşmada; boşanmayı kabul ettiğini, boşanma ve sonuçları hakkında anlaştıklarını, ayrıntılarını duruşmada beyan ettiği şekilde boşanmalarına karar verilmesini istedikleri, tarafların 26.04.2022 tarihinde evlendikleri ve ortak çocuklarının bulunmadığı, evliliklerinin süresi bir yılı doldurmadığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin 3 üncü fıkrasındaki şartların oluşmadığından, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca boşanmalarına, birbirlerinden herhangi bir nafaka ile maddî ve manevî tazminat talepleri bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı 1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçıları vekili davaya devam ettiklerini, davalı tarafın ağır kusurlu olduğunun tespiti ile mirasçılık durumunun tespitine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin de karşı tarafa tahmiline karar verilmesi yönünden, davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın konusuz kaldığından düşürülmesine, bunun mümkün olmaması halinde dosyanın tümden kaldırılmasın, yargılama giderleri ile ücreti vekâlet ücretinin davalılar üzerine tahmiline karar verilmesi yönünlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur. 2.Bölge Adliye Mahkemesi 22.12.2022 tarih ve 2022/2408 Esas, 2022/2430 Karar sayılı karar ile davalı ve davacı mirasçılarının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, sağ kalan eşin kusurlu olup olmadığını belirlenmek ve yeniden karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kaldırma gerekçesine göre taraf vekillerinin diğer istinaf sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; müteveffa davacı tarafça sunulan dava dilekçesinde evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenilmeyecek derecede temelinden sarsılmasına sebep olacak şekilde davalı kadına herhangi bir kusur isnadında bulunmadığı, davalı tarafça sunulan cevap dilekçesinde her ne kadar davacı müteveffaya kusur isnadında bulunulmuş ise de verilen kesin süre içerisinde tanıkların tebligata yarar açık adresleri bildirilmediğinden tanık delilinden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş olup isnat olunan kusurlu eylemler başkaca yasal deliller ile ispatlanadığı, açıklamalar neticesinde, taraflar arasındaki evliliğin davacı asil ...'ın ölümü ile son bulduğundan boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça davalıya herhangi bir kusur isnadında bulunulmaması sebebiyle kusur tespitine yer olmadığına, yapılan yargılama giderinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçıları vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı erkek mirasçıları vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın hatalı olduğunu, dava dilekçesinde kusur isnadında bulunulduğunu, önceki tarafların eşit kusurlu bulunduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre davalının evi terk ederek Mersin'e eski eşini görmeye gittiğini, davalının Mehmet Ege'yi istemediğini, kötü davrandığını, bu nedenle davalı ...'in evlilik birliğinin sona ermesinde daha fazla kusurunun olduğunun tespitine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı erkek mirasçıları vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın hatalı olduğunu, dava dilekçesinde kusur isnadında bulunulduğunu, önceki tarafların eşit kusurlu bulunduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre davalının evi terk ederek Mersin'e eski eşini görmeye gittiğini, davalının Mehmet Ege'yi istemediğini, kötü davrandığını, bu nedenle davalı ...'in evlilik birliğinin sona ermesinde daha fazla kusurunun olduğunun tespitine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi yönünden temyiz dilekçesi sunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise sağ kalan eşin kusurunun bulunup bulunmadığı, yargılama gideri ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 323 üncü ve devamı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesi, 181 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.