Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/8830 · K. 2024/299

2. Hukuk Dairesi         2023/8830 E.  ,  2024/299 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2011/148 E., 2011/164 K. DAVA TARİHİ : 23.02.2011 KARAR : Temyiz dilekçesi ret- Tavzih kararı Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve akabinde 28.11.2011, 01.06.2020, 19.07.2023, 04.09.2023 ve 03.10.2023 tarihli ek kararlar verilmiştir. Mahkemenin 28.11.2011, 19.07.2023, 04.09.2023 ve 03.10.2023 tarihli ek kararları davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Mahkemenin 28.11.2011 tarihli birinci ek kararı taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu itibarla, davacı erkeğin kesin hüküm niteliğindeki 28.11.2011 tarihli birinci ek karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. Davacı erkeğin reddedilen yön dışındaki diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek, tarafların anlaşmalı boşanma protokolü çerçevesinde boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın, tarafların boşanma protokolü çerçevesinde boşanmalarına hükmedilmesini talep etmiştir. III. MAHKEME KARARI A. Mahkemenin Birinci Kararı Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk Fatma'nın velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 100,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 100,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiştir. B.Mahkemenin Birinci Ek Kararı 1.Davanın tarafları Mahkemeye başvurarak tarafların Sakarya İli, Adapazarı İlçesi, Arifiye Köyü, Dombaylar Kuyusu, pafta 3, parsel 5088'de kayıtlı taşınmazın aralarında 1/2 oranında tescil edilmesi, taşınmaz satıldığı takdirde tapu masraflarının davacı erkek tarafından karşılanması ve satış bedelinin taraflar arasında %50 oranında paylaştırılması konusunda anlaştıklarını ancak mahkemenin bu hususta karar vermediğini belirterek ek karar verilmesini talep etmişlerdir. 2.Mahkemenin 28.03.2011 tarihli birinci ek kararı ile, talebin kabulü ile tarafların anlaştıkları Sakarya İli, ... İlçesi, Arifiye Köyü, Dombaylar Kuyusu, pafta 3, parsel 5088'de kayıtlı taşınmazın tapu kaydında taraflar arasında 1/2 oranında tesciline, devir masraflarının davacı tarafından karşılanmasına, taşınmaz satıldığı takdirde satış bedelinin taraflar arasında %50 oranında paylaştırılmasına ve taşınmaza tedbir konulmasına karar verilmiştir. C. Mahkemenin İkinci Ek Kararı 1.Davacı kadın 29.05.2020 tarihli dilekçesinde kararda "taşınmazın 1/2 hissesinin iptaline" ifadesi yazmadığı için taşınmazın adına tescil edilmediğini ve taşınmazın ada ve parsel numaralarının değiştiğini belirterek tavzih kararı verilmesini talep etmiştir. 2.Mahkemenin 01.06.2020 tarihli ikinci ek kararı ile, tavzih ile hükmün genişletilip değiştirilemeyeceği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir. D. Mahkemenin Üçüncü Ek Kararı 1.Tapu Müdürlüğü yazısında, taşınmazın ada ve parsel numarasının değiştiği, daha önce arsa olan taşınmaz üzerinde 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümler üzerinde kat mülkiyetinin kurulduğu ve davaya konu taşınmazla ilgili kararın uygulanmasında tereddüt yaşandığı belirtilerek tavzih kararı verilmesi talep edilmiştir. 2.Mahkemenin 19.07.2023 tarihli üçüncü ek kararı ile; kararda belirtilen taşınmazdaki ihtiyati tedbirin ve tescil hükmünün sonradan kat mülkiyetine geçilmesi sebebiyle iki bağımsız bölüm yönünden de devam edeceği gerekçesiyle; Mahkemenin ihtiyati tedbir kararının her iki bağımsız bölüm yönünden devam ettiğinin ve tescil hükmünün de her iki bağımsız bölümün de ayrı ayrı 1/2 oranında taraflara tescili şeklinde anlaşılması gerektiğinin tespitine ve kesinleşen ek karar yönünden tavzih yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. E. Mahkemenin Dördüncü Ek Kararı Davalı kadının üçüncü ek kararın kesin olarak verilmesi talebi Mahkemece kabul edilmiş ve 04.09.2023 tarihli ek karar ile 19.07.2023 tarihli ek kararın ikinci paragrafının "Dair tarafların yokluğunda, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda KESİN olmak üzere karar verildi." şeklinde tavzihine karar verilmiştir. F. Mahkemenin Beşinci Ek Kararı Davacı erkeğin üçüncü ve dördüncü ek kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurması üzerine, Mahkemenin 03.10.2023 tarihli beşinci ek kararı ile, Mahkemenin birinci ek kararının taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleştiği ve üçüncü ve dördüncü ek kararlara karşı temyiz kanun yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen birinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci ek kararlarına karşı süresi içinde davacı erkek temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı erkek temyiz dilekçesinde; tarafların ortak çocuklarından birinin davacıdan olmadığının mahkeme kararı ile kesinleştiğini, bağıştan rücu şartlarının bulunduğunu ve yargılamanın yeniden yapılması gerektiğini belirterek birinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci ek kararlar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, temyize konu ek kararların usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası. 3. Değerlendirme 1.Temyizen incelenen 19.07.2023 tarihli üçüncü ek karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 2.Davacı erkeğin 04.09.2023 tarihli dördüncü ve 03.10.2023 tarihli beşinci ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Tavzih talebi hakkında verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu açıktır. Bu itibarla, 19.07.2023 tarihli üçüncü ek kararın kesin olduğu yönündeki 04.09.2023 tarihli dördüncü ek karar ile erkeğin temyiz başvurusunun bu yönden reddine dair 03.10.2023 tarihli beşinci ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacının 28.03.2011 tarihli birinci ek karara yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2.Davacının 19.07.2023 tarihli üçüncü ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile 19.07.2023 tarihli üçüncü ek kararın ONANMASINA, 3.Davacının 04.09.2023 tarihli dördüncü ve 03.10.2023 tarihli beşinci ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile dördüncü ve beşinci ek kararların BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.