Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/8915 · K. 2024/4678
2. Hukuk Dairesi 2023/8915 E. , 2024/4678 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1539 E., 2023/1215 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/289 E., 2021/227 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer’ilerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1994 tarihinde evlendiklerini, ortak iki çocuklarının olduğunu, evlilik sonrası davalının müvekkiline karşı olumsuz kişiliğinin ortaya çıktığını, en küçük sorunları bile büyüterek kavga ve tartışma ortamı yaratmaya başladığını, müvekkilinin kişiliğine ve saygınlığına karşı toplum içerisinde dahi ağza alınmayacak küfür ve hakaretlerde bulunduğunu, sürekli alkol alıp eve gece yarılarında gelmeye ve ortak konutu otel olarak kullanmaya başladığını, evlilik süresince süreklilik arz edecek şekilde devamlı bir işte çalışmadığını, çalıştığı işleri de batırdığını, müvekkilinin şu anda bile davalının ne iş yaptığını bilmediğini, düzenli bir işinin bulunmadığını, borçlarını ödememesi nedeniyle alacaklıların müvekkilinin çalışmış olduğu iş yerine gelerek rezillik çıkarması sonucu müvekkilinin iş yerindeki itibarının zedelendiğini, müvekkilinin ortak çocuk ...'nın doğumu ile her şeyin düzeleceğine inanırken davalının eskisi gibi gece hayatına ve sorumsuzluğa devam ettiğini, hayatına başka bir kadın aldığını, müvekkili gece ve akşam vardiyasında iken hayatındaki kadını ortak konutun içine kadar soktuğunu, bunu kızının gözü önünde dahi defalarca yaptığını, davalının ortak ikinci çocuğun doğumu ile biraz olsun düzelse de daha sonra çapkınlıklarına geri döndüğünü, başka bir kadından 2005 yılında evlilik birliği dışında ... isimli bir kız çocuğunun olduğunu, bu çocuğun annesinin ölümü ile birlikte davalının çocuğu ortak konuta getirerek bakması için baskı yaptığını ve kendi öz çocuklarına da çektirmediği zulmün kalmadığını, müvekkiline her defasında "Benden boşanırsan seni çalıştığın kuruma gelir asarım, öldürürüm, çocuklarını bir daha göremezsin, gebertirim hepinizi" diyerek tehdit ettiğini, yine bir gün aşırı alkollü olarak eve uğraması ile müvekkiline yönelik ağır hakaretlerde bulunması ve şiddete varan eylemlere kalkması ile ortak çocukların engel olmak için babalarının üstüne yürümesi sonucu evde çıkan kıyametin bardağı taşıran son damla olduğunu, bu nedenlerle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'ın velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile müvekkili lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini" talep etmiştir.