Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2023/9032 · K. 2024/144

4. Ceza Dairesi         2023/9032 E.  ,  2024/144 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Van 2.Ağır Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 14.02.2023 SAYISI : 2023/83 E., 2023/83 K., 2022/180 E., 2023/310 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre, 5235 sayılı Kanun'un 25 nci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20.07.2016 tarihinde göreve başlamasından önce, sanık hakkında verilen hükmün daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmesi karşısında, hükmün temyiz kanun yoluna tabi bulunduğu ve bu nedenle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 01.02.2023 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi ve 14.02.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında bozma üzerine Van 2. Ağır Ceza Mahkemesince 29.09.2022 tarihinde kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin istinaf taleplerinin temyiz talebi olarak kabulü ile yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Van 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın aynı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Dosyanın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesince hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın aynı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesineve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Sanığın denetim süresinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Yerel Mahkeme tarafından hüküm aynen açıklanmıştır. 4. Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 5. Bu karara karşı yapılan itiraz üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi temyiz isteminin reddine dair ek karar vermiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; sanık hakkında eksik inceleme ve araştırma ile hukuka aykırı olarak mahkumiyet kararı verildiği, müvekkili hakkında kuvvetli suç delili olmadığı, ihbara konu olan dosyada kamu zararı ödendiği için herhangi bir ceza verilmediği ve hükmün açıklanamayacağı, bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece olay ve yakalama tutanağı, tutanak mümzii beyanları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek olay günü Van ilinde Barış ve Demokrasi Partisi tarafından referandum ile ilgili olarak düzenlenen miting esnasında silahlı terör örgütünün çağrıları doğrulturunda örgüt lehine sloganlar atıldığı, mitingin bitmesine müteakip dağılım esnasında eylemci bir grubun güvenlik güçlerine taşlı, molotoflu ve havai fişek saldırılarda bulundukları, bunun üzerine güvenlik güçlerinin eylemci guruba müdahale ettiği ve eylemcilerin şehrin değişik yerlerine dağıldıkları sanığın eylem yapan 20 kişilik grup içerisinde yer alarak güvenlik güçlerine karşı taşlı saldırılarda bulunarak atılı suçu işlediği kabul edilmiş ve mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE, 1. Sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden, Tüm dosya kapsamı, tutanak mümziilerinin beyanı, olay ve yakalama tutanağındaki tespitler karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ihbara konu kasıtlı suçtan sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi ve hükmolunan cezanın istinaf ilamı ile onanarak kesinleşmesi karşısında hükmün açıklanmasına esas alınmasının yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Sair sebepler yönünden, Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçu eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın direnme eylemini, birden fazla kişiye karşı silah niteliğinde sayılan taş atmak suretiyle işlediğinin kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ve 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.