Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/9140 · K. 2023/9340

10. Hukuk Dairesi         2023/9140 E.  ,  2023/9340 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/284 E., 2023/216 K. HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının davalı işyerinde Haziran 1990 – Kasım 2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davacının çalıştığını iddia ettiği yıllara ait işyeri kayıtları ve ücret bordrolarının celbi gerektiğini, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, çalışma olgusunun yazılı delillerle ispatı gerektiğini, belirterek, davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 2019/69 Esas, 2021/280 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2022/234 E. 2022 / 237 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Daire kararında; ". ..Eldeki davada; her ne kadar davacının 01.06.1990 tarihinden itibaren davalı Büyükelçilikte çalışmaya başladığı kabul edilmişse de resmi belge niteliğindeki noter evrakında Ocak 1994’ten itibaren çalıştığını ve işvereni ibra ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, hizmet akdini daha eskiye götüren her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı anlaşılmakla işe başlama tarihinin 1990 yılına götürülmesi isabetsizdir.Mahkemece davacının çalıştığına dair başkaca deliller varsa toplanmalı, yok ise 01.01.1994 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı kabul edilerek karar verilmelidir.." gerekçesiyle karar bozulmuştur. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " Davanın kısmen kabulü ile davacının, davalıya ait 1113433.06 sicil numaralı işyerinde 01.01.1994-31.10.2006 tarihleri arasında 12 yıl 10 ay (4620 gün) çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, " dair karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenen tanıkların beyanlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum kayıtlarının aksinin eşdeğerde yazılı delille ispatının gerekli olduğunu, verilen kararın eksik incelemeye, çelişkili tanık anlatımlarına ve hatalı bilirkişi raporuna dayalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi ve 86 ncı maddeleridir. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekillerinin tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.