İçtihatYargıtay9. Ceza Dairesi21.11.2023

Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/9195 · K. 2023/7565

9. Ceza Dairesi 2023/9195 E. , 2023/7565 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/29 E., 2023/130 K. SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi. Katılan vekilinin kanunen talepte bulunma hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme istemi ile sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2014 tarihli ve 2014/88 Esas, 2014/280 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2014 tarihli ve 2014/88 Esas, 2014/280 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2021/2753 Esas, 2022/11299 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi gerekçesiyle 1412 sayılı Kanun'un 321 nci maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir. 3. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/130 Karar sayılı kararı ile sanığın; a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Nitelikli cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay günü katılanın kız arkadaşı ile birlikte gittiği eğlence mekanında alkol alıp saat 03:00 sıralarında ticari taksiye binerek ikametine gittiği sırada, kendi isteği ile cadde üzerinde taksiden inerek yürümeye başladığı, bu sırada sanığın aracıyla yol kenarında bulunan ve alkollü olduğu anlaşılan katılanın önünde durup bulunduğu yerin tenha olduğunu söyleyerek evine bırakmayı teklif ettiği, katılanın sanığın ısrarı üzerine sanığın arabasına bindiği, eve götürmediğini anladığında çantasından cep telefonunu çıkarttığını, bu duruma fark eden sanığın telefonunu zorla aldığı katılanı ormanlık bir yere götürdüğü ve çenesini tutarak "bu yüzün gülecek, sen ya benim dediklerimi yapacaksın yoksa seni sabaha kadar burada tutacağım sen benimle birlikte olacaksın, ya da seni burada tutarım ve gerekirse öldürürüm" diyerek tehditle cinsel ilişkiye girdiğini, sanığın daha sonra "sen hap falan kullan beni zor durumda bırakma" dediği, kendisini bırakmasını isteyen katılana tekrar kendisi ile birlikte olması halinde bırakacağını söyleyerek tekrar cinsel ilişkiye girdiği, ardından çarşıda bıraktığı, tekrar görüşmek istediğini belirterek telefon numarasını katılana kendisine verdiği, olay günü 04.59 ile 06.40 saatleri arasında sanığın beyanının aksine herhangi bir görüşme ve mesajlaşma olmadığı, katılanın sabah sanığın aracından iner inmez polisi aradığı, sanığa iftira atmasını gerektirecek husumet ve tanışıklığının olmadığı, ruh sağlığının bozulduğuna dair uzman doktor raporunun bulunması, eylemin ormanlık ve ıssız bir yerde gerçekleşmesi nedeniyle katılanın korkması nedeniyle fiziksel olarak karşı koymasının beklenemeyeceği, katılanın aşamalarda değişmeyen ifadesi nedeniyle samimi bulunduğu, olayın intikal şekli ve zamanı, olaydan önce sanığı tanımayan katılanın aşamalardaki özü itibarıyla istikrarlı beyanları, bu beyanlarını doğrulayan iletişim kayıtları, savunma, doktor raporları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı organ sokma suretiyle nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği, sanığın, katılan arabasına bindikten sonra cep telefonunu sakladığını fark ettiğinde sanığın bu duruma fark ederek telefonunu zorla aldığını, daha sonra sanığın kendisini ormanlık bir yere götürdüğünü ve çenesini tutarak " bu yüzün gülecek, sen ya benim dediklerimi yapacaksın yoksa seni sabaha kadar burada tutacağım sen benimle birlikte olacaksın, yada seni burada tutarım ve gerekirse öldürürüm" şeklinde tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit görüldüğü anlaşılmış, sanığın lehine olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesindeki suç tarihinde yürürlükte olan Kanun maddesi uyarınca, her iki suç yönünden temel cezalar belirlenirken, suçun gece vakti hem gecenin karanlığından hem ortamın tenhalığından ve ayrıca katılanın alkollü olmasından faydalanılarak gerçekleştirilmesi dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılarak cezalar tesis edildiği, cinsel saldırı suçu yönünden mağdurun ruh ve beden sağlığının bozulduğundan suç tarihindeki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının uygulandığı belirtilmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/9195 · K. 2023/7565

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR