Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2023/9239 · K. 2024/70

12. Hukuk Dairesi         2023/9239 E.  ,  2024/70 K. "İçtihat Metni" Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkındaki davanın, sanığın borcunu ödemesi sebebiyle 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi gereğince düşürülmesine dair Yatağan İcra Ceza Mahkemesinin 14/06/2023 tarihli ve 2023/16 esas, 2023/18 sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 30/10/2023 gün ve 94660652-105-48-20434-2023-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2023 gün ve KYB-2023/116639 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Sanık hakkında mahkemesince yapılan yargılama sonunda 14/06/2023 tarihli kısa kararın 2 ve 3 numaralı bentlerinde, müşteki kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 2.800,00 Türk lirası vekalet ücreti ile yargılama aşamasında sarf edilen 85,50 Türk lirası yargılama giderinin sanıktan tahsili ile müştekiye verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş iken, gerekçeli kararda bu bentler çıkarılarak, kararın mahiyeti itibariyle müşteki lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de; Dosya incelendiğinde, şikayetçi vekilinin dilekçesinde; "müşteki lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi" gerekçesine dayandığı, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin bu talebe yönelik olduğu değerlendirilerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz. Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09/01/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.