Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/9301 · K. 2023/9452

6. Ceza Dairesi         2023/9301 E.  ,  2023/9452 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2015 tarihli ve 2015/1244 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2.a, 53/1, 54/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/397 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 1106/2.a maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri 1.Eksik inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna, 2.Şikâyet olmadığının dikkate alınmadığına, 3.Vesaire İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay günü mağdur ile eşi olan sanığın telefonda tartıştıkları, sanığın mağdura hitaben "Babanı ara Kastamonu' ya gelmesin, yoksa kan çıkacak" dediği, mağdurun da polis ekiplerini aradığı, mağdurun evin dışına gelen ekip otosuna bindiği sırada eve gelen sanığın aracın mağdurun bulunduğu yer camını yumrukladığı, kapıyı açmaya çalıştığı, başaramayınca yanında getirdiği ve adli emanetin 2015/201 sırasına kayıtlı bıçağı çıkararak kapıyı açmaya ve mağdura saldırmaya çalıştığının kabul edildiği görülmüştür. 2. Olay yerinde bulunan polis ekiplerinin sanığı zor kullanarak etkisiz hale getirdikleri ve bıçağı muhafaza altına aldıkları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. 3. Sanık mahkemece alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, bıçağı kendine zarar vermek için çıkardığını savunmuştur. 4. Dosyada mevcut 28.02.2015 tarihli tutanağa göre, sanığın polis otosunun arka koltuğunda oturan eşine elindeki bıçak ile saldırmaya çalışması üzerine sanığa müdahale edilerek, zor kullanılarak etkisiz hale getirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. 5. Tutanak tanıkları dinlenmiş ve tutanağın içeriğini doğrulamışlardır. 6. Mağdurun aşamalarda olayla uygun istikrarlı beyanları vardır. 7. Sanığın eski hükümlülükleri gösteren adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ilamının bulunduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE A.Eksik İnceleme ve Şikâyet Yokluğuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden Mağdurun beyanı, sanığın savunması, tutanaklar, dinlenen tanıklar, emanete alınan bıçak karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başka bir hususun olmadığı, atılı suçun takibinin şikayete tabi olmadığı görülmekle hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Vesaire Yönünden 1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 fıkrasında düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6763 sayılı Kanun) 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 106 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan Kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmekle, bozma sebebi yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın vesair temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/397 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünün B paragrafının 1 numaralı bendinde açıklanan eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.