Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/9350 · K. 2024/2376

2. Hukuk Dairesi         2023/9350 E.  ,  2024/2376 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1413 E., 2023/1384 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/37 E., 2021/486 K. Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile yabancı mahkeme kararının tanınmasına karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; Esslingen Mahkemesi Aile Mahkemesi 6 F 517/19 sayılı 30.10.2020 kesinleşme tarihli ilamının tanınması ve tenfizine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; yabancı mahkeme ilamının Türk Kamu düzenine aykırı olduğunu, davacının mavi kartlı olup yabancılık unsurunu taşımadığını, Türk Hukukunun uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2021/94 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 05.10.2000 yılında evlendiklerini, tenfizi istenen Esslingen Yerel Mahkemesi Aile Mahkemesi'nin 31.05.2019 tarih tarih ve 6F 517/19 sayılı kararı ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, kararın 28.10.2020 tarihinde kesinleştiği, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 53 üncü ve 54 üncü maddesindeki yasal koşulların oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; duruşmaya mazeret sunduklarını, Mahkemece mazeretlerinin kabul edildiğini ve yokluklarında karar verildiğini, mazeret dilekçesinde yokluklarında karar verilmesi taleplerinin olmadığını, sözlü yargılama yapılmadığını, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, mazeret dilekçesinde bir takım taleplerini mahkemeye bildirmelerine rağmen bu hususlarda karar verilmeden yargılamanın sonlandırıldığını, yabancı mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğunu, davacının mavi kartlı olduğunu bu nedenle yabancılık unsurunun bulunmadığını, tarafların milli hukukunun Türk hukuku olduğunu, yabancı mahkeme kararında ise Alman hukukunun uygulandığını kararın ülkemizde geçerliğinin bulunmadığını, davacı aleyhine zina hukuki nedenine dayalı olarak Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2019/94 Esas sayılı boşanma davası açtıklarını ve derdest olduğunu, bu davanın bekletici mesele yapılması taleplerinin değerlendirilmediğini, Alman boşanma hukukunun kusura dayanmaması ve Türkiye'de zinadan boşanma halinde zinaya uğrayan tarafa tanınan haklara helal gelmemesinin dürüstlük kuralı gereği olduğunu, yabancı mahkeme kararının aslı ya da ilamı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ve onanmış tercümesinin, ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı ya da belge ile onanmış tercümesinin eklenmesi gerektiğini, bu belgelerin de eksik olduğunu düşündüklerini belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yabancı boşanma ilamının tanınması ve tenfizi davasında davalı kadın tarafından davacı erkek aleyhine zina nedeniyle açılan Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2021/94 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması da mümkün olmadığı, davacının Türk vatandaşlığından çıkararak 22.07.2011 tarihinde Alman vatandaşı olduğu, her iki tarafın mutat meskeninin Almanya olduğu, yabancı mahkeme ilamında Alman hukukunun uygulanmasında usule aykırılık bulun madığı, yabancı mahkeme ilamının tanınması şartları oluştuğu, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tanınmasının usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 5718 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b), (ç) ve (d) bentleri ve 58 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. ...