Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/9688 · K. 2024/2207

2. Hukuk Dairesi         2023/9688 E.  ,  2024/2207 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/917 E., 2023/1485 K. DAVA TARİHİ : 28.05.2021 KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/860 E., 2023/143 K. Taraflar arasındaki baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların ortak 24.09.2014 doğumlu Can Ahmet isimli çocuklarının olduğunu, tarafların boşanma davalarının reddedildiğini, tarafların ayrı yaşadıklarını, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesiyle; davacının çocuğu görmeye gelmediğini, tarafların evliliklerinin devam ettiğini, davacının kişisel ilişik kurulmasına ilişkin talebinin kötü niyetli olduğunu, çocuğun şuanda ne davacı babasını ne de davacının ailesinden kimseyi tanımadığını, kişisel ilişki kurulması çocuğun psikolojisini olumsuz olarak etkileyecek olduğundan davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1.İlk Derece Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli, 2021/330 Esas, 2022/482 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, fiilen anne yanında kalan ortak çocuk ...'in baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup, Bölge Adliye Mahkemesinin 2022/1648 Esas, 2022/1529 Karar sayılı kararıyla kararda çelişki olduğu ve gerekçe bulunmadığından davalının istinaf talebinin kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın yeniden görülmesi için kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların halen evli olup çocuk üzerinde ortak velâyet hakkına sahip oldukları gözetildiğinde hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde ;davanın reddi yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocukla kişisel ilişki velâyetin değil soybağının bir sonucu olduğu, ayrı yaşayan eşlerin belirli bir zaman diliminde ortak çocukla kişisel ilişkinin kurulmasını istemekte hukuki yararı olup, ortak çocuğun anne yanında kaldığı, dosya arasına giren sosyal inceleme raporlarında da, baba ile günübirlik görüşmelerin yapılabileceğinin bildirildiği de gözetildiğinde, baba ile ortak çocuk arasında şimdilik yatılı olmaksızın kişisel ilişki kurulmasında, çocuk ve babanın yararı bulunduğu gerekçesi ile davacının istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, davacının davasının kabulüne, fiilen anne yanında yaşayan tarafların ortak çocuğu 24.09.2014 doğumlu Can Ahmet ile, baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü ile dini bayramların 2. günü saat 10:00 - 18:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasının doğru olup olmadığı, davada hukuki yararın bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.