Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/98 · K. 2023/1541

2. Hukuk Dairesi         2023/98 E.  ,  2023/1541 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki çocukla baba arasında kurulan mevcut kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı anne vekili dava dilekçesinde; tarafların 2016 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek çocuk ...'in velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davalı babanın görüş günlerinde çocuğa şiddet uyguladığını, şikayet ettiklerini, davalı hakkında ceza davalarının açıldığını, ceza davaları devam ederken davalının müşterek çocukla kurduğu iki haftalık kişisel ilişki gününde gereken özen ve sorumluluğu göstermemesi nedeniyle çocuğun kulak kısmının yaralanmasına neden olduğunu, çocuğun tedavi ettirilmediğini, müvekkilinin çocuğu teslim aldığında çocuğun kulağındaki yarayı görmesi üzerine davalıya sorduğunda fark etmediğini söylediğini, müşterek çocuğun da babası ile görüşmek istemediğini iddia ederek davalının müşterek çocukla kişisel ilişki kurma hakkının çocuğun ruhsal ve bedensel gelişiminin sağlıklı bir şekilde sağlanması ve devamı için kaldırılması gerektiğini mahkeme aksi kanaatte olması halinde yatısız kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı baba cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, çocuğuna şiddet uygulamadığını, kişisel görüş günlerinde çocuğunun rahat etmesi için elinden geleni yaptığını hatta çocuk ile annesini görüntülü konuşma yapmasına izin verdiğini ancak davacının kişisel ilişki günleri dışında kızıyla görüştürmediğini, kızıyla öğretmeni aracılığıyla telefonla görüştüğünü, davacının bunu öğrenmesi üzerine engellediğini, kızıyla davacının kişisel ilişki günlerinde dahi kızını şehir dışına götürmesinden dolayı görüşemediğini beyan ederek velâyet hakkını ihlal eden ve kötüye kullananın davacı taraf olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın iddialarını destekler mahiyette somut bir delilin sunulamadığı, çocukla anne ve baba yararının çatışması halinde asıl olan küçüğün yararını korumak ve geleceğini güvence altına almak olduğundan, davalı babanın çocuğu ile kurduğu kişisel ilişkisini devam ettirmesi çocuğun menfaatine olacağı , kanunun aradığı çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması veya sınırlandırılması yasal şartlarının somut olayda gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek ,müşterek çocuğun ruh ve beden sağlığının babası ile iletişim halinde riske gireceği kanısının oluştuğunu bundan dolayı çocuk ile babası arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını, aksi kanaatte yatılı olan kısmının kaldırılmasını talep ettiklerini ancak İlk Derece Mahkemesince yanılgıya düşerek hukuka ve ahlâka aykırı olarak davanın reddine karar verildiğini beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kişisel ilişkiye dair ilamların kesin hüküm teşkil etmeyip koşulların değişmesi halinde her zaman davaya konu edilebileceğine dair genel ilke ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki talep ve beyanlarını tekrarla; Bölge Adliye Mahkemesince hatalı değerlendirme ile yanılgıya düşülerek verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyiz incelemesi sonrasında bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı annenin baba ile çocuk arasındaki mevcut kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddinin yerinde olup olmadığı, baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile tesis edilmiş olan kişisel ilişkinin kaldırılması veya sınırlandırılması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 3 üncü, ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 3 üncü ve 6 ncı maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.