Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/9847 · K. 2023/10117

10. Hukuk Dairesi         2023/9847 E.  ,  2023/10117 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/361 E., 2023/248 K. HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Patnos 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2018/275 E., 2019/262 K. Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı asıl dava dilekçesinde; davalılardan Kooperatife üye olduğunu ve 1988 yılından 2013 yılına kadar ayçiçeği teslimi yaptığını, davalı Kooperatifin davalı Kuruma sigortalılığı yönünden herhangi bir bildirim yapmadığı gibi prim tevkifatı bildiriminde de bulunmadığını belirterek 07.12.1988 - 12.03.2013 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının herhangi bir sigortalılık kaydının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı Karadeniz Birlik S.S. Karadeniz Yağlı Toh. Tar. Sat. Koop. Birliği tarafından davaya cevap verilmemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin davalı kooperatife üye olup 1988-2013 yılları arasında davalı kooperatife ürün verdiğini, bu nedenle Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tarımsal kredi kullanmadığı, ürün tevkifatı yapıldığına ilişkin kanıt olmadığı, çiftçi kayıt sisteminde kaydının olmadığı, oda kaydının olmadığı, sigortalılık iradesini gösterir prim ödemesi bulunmadığı, müstahsil makbuzu ibraz edilmediği, bu şekilde davacının tarım-hayvancılık yaptığına ilişkin kabul edilebilir kanıt bulunmadığı sonucuna varıldığından, mahkemenin davacının Kuruma başvurusu olmadığına dair değerlendirmesi yerinde değilse de neticeten davanın reddi kararında isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3 ,6, 9 ve 10 uncu maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.