Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/9997 · K. 2023/7799

9. Ceza Dairesi         2023/9997 E.  ,  2023/7799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/688 E., 2023/763 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2023 tarihli ve 2022/271 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/688 Esas, 2023/763 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, mahkemece aldırılan raporların suça sürüklenen çocuk lehine olduğuna, eylemin nitelikli şekilde gerçekleştiği hususunda şüphe bulunduğuna, eylem kabul edilse bile sarkıntılık düzeyinde kaldığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına, Bakanlık lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkindir. C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Eylemin birden fazla gerçekleşmiş olmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmadığına, suça sürüklenen çocuk eylemini tehdit ile gerçekleştirdiğinden 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, cezada artırım yapılması gerekirken indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece "Toplanan deliller ve yapılan yargılama neticesinde; 02.08.2022 akşamı, bisikletlerini bırakmak için oturdukları binanın sığınağına 2016 doğumlu ...'la beraber inen, içeriye girince kapattığı kapıdaki boşlukları dışarıdakilerin görüşünü engellemek maksadıyla bezlerle örten, ...'dan tenasül uzvunu ağzına almasını isteyen, bu arzusu yerine getirildikten sonra serdiği halının üzerine ...'ı yüzüstü yatırıp pantolonunu indiren, tenasül uzvunu ...'ın kalçasına yaslayıp bir süre sürtünen ve kıyafetlerini düzeltip ayağa kalktıkları sırada ... ...'ın içeriye girmesiyle birlikte kaçarak sığınağı terk eden ...'in eylemi, aşağıda belirtilen delil ve gerekçelerle bu şekilde kabul edilmiştir. Kabule Dayanak Yapılan Deliller; Diğer bütün eylemlerini kabul eden ...'in, oral münasebetin gerçekleşip gerçekleşmediği ile eyleme rıza gösterilip gösterilmediği hususlarında ...'a muhalefet ettiği, İnkar etmediği Savcılık ifadesinde, "...cinsel organımı ... ...'ya gösterdim. Kendisinden cinsel organıma dokunmasını istedim. Kendisi bir kez dokundu." diyen ...'in, oral münasebete işaret eden bir fiilden bahsettiği, Henüz 6 yaşında olan ...'ın, ilk ifadesinden itibaren oral münasebeti tasvir edebilmesinin ve olaydan sonra ağzını çalkalama ihtiyacı hissetmesinin, bu fiilin sübutü açısından önem arz ettiği, Hal böyle olunca, ... tarafından oral münasebetin başlangıcına dair bir fiilden bahsedilmesi, ...'ın yaşıtlarına nazaran oral münasebeti bilip tasvir edebilmesi ve ...'ın olaydan sonra ağzını çalkalama ihtiyacı hissettiğinin belirlenmesi birlikte değerlendirildiğinde; ...'e ait tenasül uzvunun, ...'ın ağzına tamamen ithal edildiği noktasında tam bir vicdani kanaate erişildiği, Ancak, geçmişte de benzer eylemlerine maruz kaldığı için çekindiğini belirttiği ... ile birlikte sığınağa giren, sığınak kapısının önünde çocuklar bulunduğunu bilmesine rağmen bağırarak yardım istemeyen ve vücudunda veya ağzında herhangi bir travmatik bulgu tespit edilmeyen ...'ın, eylemin tehdit altında gerçekleştirildiği noktasındaki ithamlarına değer atfedilmediği, Ayrıca, oral ilişkinin niteliği düşünüldüğünde; zorla gerçekleştirilmek istenmesi halinde tenasül uzvunun ciddi hasar görebileceğini öngören failin, bu riske rağmen eylemi icra etmesinin mümkün görülmediği, ...'ın, eylemin tehdit altında gerçekleştirildiğine yönelik ithamlarda bulunmasının sebebi olarak ise, ... ...'a yakalanmış olmasının gösterilebileceği ve ailesi ile çevresine karşı duyduğu korku ve ayıplanma endişesinin mahsulü olarak eylemin zorla gerçekleştirildiğini dillendirmiş olabileceği, Yine, Beden Muayenesine dair adli tabip mütalaası ile ...'ın, "...pipisini popoma sokmamıştı." şeklindeki anlatımı dikkate alındığında, ters ilişkiye dair ithama değer atfedilmediği, Bu noktada güvenilirliği yitiren ...'ın, eylemin geçmişte de tekerrür ettiğine dair ithamları bulunmaktaysa da, somut hiçbir veriyle desteklenmeyen bu yöndeki anlatımların, sübut için yeterli kabul edilmediği, Eylemin gerçekleştirildiği sığınağa ait kapının önünde ... ve ... adlı çocukların bulunduğuna yönelik ifadeler bulunmaktaysa da; ... ... tarafından dahi içerisinin görülemediği idrak edildiğinden ve bu nitelikteki bir yargılama için küçüklerin duruşma salonuna getirilmeleri uygun görülmediğinden, sübuta tesiri bulunmayacağı değerlendirilen çocukların tanıklığına lüzum görülmediği... " şeklindeki gerekçeyle kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. 3. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/688 Esas, 2023/763 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.