Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2024/1032 · K. 2024/2269

4. Ceza Dairesi         2024/1032 E.  ,  2024/2269 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/55 E., 2021/454 K. SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, kısa kararda mütalaa ve hüküm kısmında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmesine rağmen, gerekçeli kararın mütalaa ve gerekçe kısmında sehven kısa karardan farklı ve dosya ile ilgisi olmayan bir gerekçe ile düşme kararı verildiğine ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, yapı ruhsatı olmadan inşa ettiği bina vasfındaki yapı nedeniyle hakkında açılan davada Mahkeme, yapı kayıt belgesinin alınmış olması nedeniyle düşme kararı vermiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, kısa kararın mütalaa ve hüküm kısmında 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmesine rağmen gerekçeli kararın mütalaa ve gerekçe kısmında sehven kısa karardan farklı ve dosya ile ilgisi olmayan bir gerekçe ile düşme kararı kararı verilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.