Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/10611 · K. 2025/3371
2. Hukuk Dairesi 2024/10611 E. , 2025/3371 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1242 E., 2024/1859 K. DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/751 E., 2024/311 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar vekili tarafından davacı baba yönünden davanın kısmen kabulü, diğer davacılar yönünden davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Davacı baba ile davalı annenin anlaşmalı olarak boşandığı, ortak çocuğun velayetinin anneye verildiği, baba ile kişisel ilişki kurulduğu anlaşılmaktadır. Eldeki dava ile baba, dede ve hala, anlaşmalı boşanma kararında kurulan kişisel ilişki sürelerinin genişletilmesini ve kişisel ilişki günlerinde dede ve halanın da çocukla görüşebileceği şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesi talep etmişlerdir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul kararı verilerek kişisel ilişki süreleri genişletilmiştir. Davalı annenin istinaf yoluna başvurması ile Bölge Adliye Mahkemesince hem boşanma kararında hem de İlk Derece Mahkemesi kararında kurulan kişisel ilişki sürelerinin çok uzun olduğu belirtilerek baba yönünden kurulan kişisel ilişki kararının kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurmak suretiyle her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10:00’dan Pazar günü saat 17:00’ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00’dan 3. günü 17:00’ye kadar, sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10:00’dantakip eden Pazar günü saat 17:00’ye kadar, Ağustos ayının 1. günü saat 10:00’dan 7. günü saat 17:00’ye kadar olmak üzere kişisel ilişki kurulmasına, diğer davacılar yönünden ise olağanüstü şartların oluşmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir. Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk anne ve babası ile düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Anne ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Somut olayda, velayeti annede olan çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresi, özellikle yaz tatili süresi dikkate alındığında yetersiz görülmüştür. Çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, annenin velayet hakkını da engellemeyecek sekilde daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.