Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2024/1122 · K. 2024/1747

12. Ceza Dairesi         2024/1122 E.  ,  2024/1747 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1507 E., 2023/1731 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 07.11.2023 tarihli Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiş, Dairemizin 27.12.2023 tarihli ve 2023/6434 Esas, 2023/6035 Karar sayılı kararı ile gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılan ... vekiline tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş, Dairemizin tevdi kararı uyarınca katılan ... vekiline gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve adı geçen katılan vekilinin temyiz isteminde bulunmaması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.02.2024 tarihli ve 12 - 2024/21951 sayılı Tebliğnamesiz gönderme yazısı ile Dairemizin 27.12.2023 tarihli ve 2023/6434 Esas, 2023/6035 Karar sayılı kararında açıklanan eksikliğin giderildiği belirtilerek dava dosyası tekrar Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın sübut bulan eylemi olası kastla işlemesine rağmen suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilip suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, kabule göre ise temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle usûl ve yasaya aykırı şekilde verilen hükmün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; soruşturma evresinde alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu ve ölenlerin de en az sanık kadar kusurlarının bulunduğu gözetilmeden, meydana gelen ölüm ile kaza arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda sanık lehine oluşan tereddütlerin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve tespiti gerektiği de dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanığın orantılılık ilkesine aykırı biçimde 7 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmü kurulmasının isabetsiz olduğuna ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık sürücü Kemal'in sevk ve idaresindeki BMW marka 1994 model otomobil ile 17.06.2022 tarihinde gece saat 00.38 sıralarında, açık havada, aydınlatması mevcut ve azami hız limitinin 50 kilometre/saat olarak belirlendiği yerleşim yeri içinde, platform genişliği 15,90 metre olan bölünmüş, toplam 11,20 metre genişliğindeki üç şeritli, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimli, görüşe engel bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı Kızlarpınarı Caddesi üzerinden Bursa Caddesi istikametine doğru seyirle Eliçi Sokak kavşak alanına geldiği esnada, aracının kontrolünü kaybederek, önce kendisi ile aynı yönde sağ şeritte seyreden otomobilin sol tarafına ve ardından 98 numaralı binanın önündeki park halinde bulunan araçların arka kısmına çarpıp, takla atan otomobilinin 98 numaralı binanın yan kısmına çarptıktan sonra alev aldığı, otomobilin hızı ve fren izi uzunluğuna ilişkin herhangi bir belirleme yapılmadığı; aynı gün saat 01.51 sularında alınan numuneye göre sanığın 192,1 miligram / desilitre - 1,92 promil alkollü olduğunun belirlendiği, meydana gelen trafik kazasından dolayı sanığın idaresindeki otomobilde yolcu olarak bulunan...nin ve Ayşenur'un öldüğü, başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları bu şekilde gerçekleşen kazanın oluşumunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu; ayrıca, "Sanığın yasal sınırın çok üzerinde alkollü olması, olayın meydana geldiği yer, hız ve yol durumuna göre öngördüğü neticeyi istememesine rağmen gerçekleşen ölüm olayını bilinçli taksirle işlediği" biçimindeki gerekçeyle sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, iki kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 12 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesinin ve sanığın sürücü belgesinin bir örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulmamasının hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 ve 22/3. maddeleri uyarınca hükmedilen 9 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılması sonucunda, 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası hükmetmek yerine, hesap hatasından dolayı 7 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası hükmolunarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasının takdirî indirim maddesinin uygulandığı bölümünde yer alan "7 YIL 11 AY 10 GÜN" ibarelerinin, "7 YIL 9 AY 10 GÜN" ibareleri ile değiştirilmesi ve böylece sonuç cezanın 7 yıl 9 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.