Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2024/1132 · K. 2024/6139

12. Hukuk Dairesi         2024/1132 E.  ,  2024/6139 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz itirazları yerinde değil ise de, Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, Tokat İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 3638 parsel ile aynı yerde kain 186 ada 2 parseldeki taşınmazlarına Sivas İcra Müdürlüğünün 2019/19850 Esas sayılı dosyasından haciz konulduğunu, taşınmazların haline münasip meskeni ve geçimi için zorunlu tarım arazisi niteliğinde olduğunu ileri sürerek hacizlerin kaldırılması isteminde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin kabulü ile taşınmazlar üzerindeki tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. İİK'nın 82/1- 4. ve 12. maddelerine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şart olduğu gibi, haczin yargılama süresince de ayakta kalması gerekir. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle ve mahkemece re'sen İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşüp düşmediğinin belirlenmesi gerekir. Bu açıklamalar ışığında, İİK’nın 106-110. maddeleri uyarınca haczin düşüp düşmediği belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak icra müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır. Somut olayda, Sivas İcra Müdürlüğünün 2019/19850 Esas sayılı takip dosyasında şikayet konusu taşınmazlar üzerine 18.06.2021 tarihinde haciz konulduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 26.08.2021 tarihi itibariyle hacizlerin ayakta ve geçerli olduğu; ancak yargılama sırasında alacaklının, bir yıllık sürede şikayet konusu taşınmazlara ilişkin satış talebinde bulunmadığı, bu nedenle taşınmazlara tatbik edilen haczin İİK'nın 110/1. maddesi uyarınca düştüğü anlaşılmıştır. O halde, İlk Derece Mahkemesince, şikayete konu taşınmazlara tatbik edilen haciz yargılama sırasında düştüğünden, konusuz kalan şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve 6100 sayılı HMK'nın 331. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tarafların, şikayetin yapıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin takdirine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 26.12.2023 tarih ve 2023/1572 E.- 2023/1647 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Sivas 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 28.09.2023 tarih ve 2023/6 E. 2023/235 K. sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/06/2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.