Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/12260 · K. 2024/6054

8. Ceza Dairesi         2024/12260 E.  ,  2024/6054 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/189 E., 2014/409 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanığın hüküm tarihinde ceza evinde bulunmasına rağmen gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle, öğrenme üzerinde yaptığı temyiz başvurusu süresinde kabul edilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2014 tarihli kararıyla sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, somut bir nedene dayamamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın olay tarihi itibariyle ikametinde yapılan aramada bahçesinde ekili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirilmesi nedeniyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanığın ikametinde yapılan aramada bahçesinde ekili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirildiği ve sanığın üzerine atılı suçun 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan kendi ihtiyacını karşılamak üzere esrar elde etmek amacıyla hint keneviri bitkisi elde etmek suçunu oluşturduğu, bu suçun olağan zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıl olduğu, bu sürenin de mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu tespit edilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.