Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/1227 · K. 2024/3691

9. Ceza Dairesi         2024/1227 E.  ,  2024/3691 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/1522 E., 2023/1959 K. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi. Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddesi ile 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/107 Esas, 2023/229 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, dördüncü fıkrası, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararlara karşı katılan mağdure vekili, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdure beyanı, olay yeri kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin ve çocuğun cinsel istismarı suçundan alt sınırdan ceza tesisi ile üst sınırdan artırım yapılmamasının hukuka aykırı olduğuna, kararların bozulmasına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesine, çocuğun cinsel istismarı suçundan teşdit uygulanmasına ve üst sınırdan artırım yapılmasına, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir. C.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin aşamalarda çelişen beyanları dışında suçun işlendiğine dair dosyada delil olmadığına, olay yeri kamera görüntüleri incelendiğinde katılan mağdurenin sanığın etrafında dolaştığının ve görüntülerin katılan mağdurenin anlatımlarıyla uyumlu olmadığının tespit edildiğine, sanığın sabıkası ile yargılama sırasında herhangi olumsuz söz ve davranışı olmamasına rağmen hukuka aykırı şekilde takdiri indirim uygulanmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına ilişkindir. D. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın cinsel istismar davranışlarını gerçekleştirdiği yerin yemekhaneden ayrı bir bölüm olup kapısının olduğu, gerek katılan mağdure ve tanık anlatımları, gerekse kamera kayıtlarındaki tespitten anlaşıldığı üzere sanığın katılan mağdureyi bu depoya yönlendirdiği, bilahare kendisi de arkasından bu depoya girerek cinsel istismar davranışlarını gerçekleştirdiği, hatta cinsel davranışlarda bulunup zaman zaman katılan mağdureyi içeride bıraktığı, kısa aralıklarla dönüşler yapıp tekrar cinsel eylemde bulunduğu, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının doğru olduğuna, verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1.Katılan mağdurenin öğrencisi olduğu okulun yemekhanesinde çalışan sanığın, okulun yemekhane bölümünde bulunmakta olan ve on bir yaş yedi aylık olan katılan mağdurenin cinsel amaçla ve hukuken geçersiz rızasıyla okulun depo olarak kullanılan kısmına gitmesini sağlayıp kapının açılmasını engelleyecek şekilde arkasında durmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2.Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.11.2023 tarihli ve 2023/1522 Esas, 2023/1959 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.11.2023 tarihli ve 2023/1522 Esas, 2023/1959 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.