Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/12553 · K. 2024/3750

8. Ceza Dairesi         2024/12553 E.  ,  2024/3750 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/233 E., 2022/323 K. SUÇLAR : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A- Sanığın 10.08.2018, 13.08.2018 ve 16.08.2018 tarihlerinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturma dosyaları birleştirilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.11.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. B- Sanığın erteleme süresi içerisinde 26.03.2019 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçunu işlemesi nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C- Sanığın, 29.08.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.08.2019 tarihli ve 2019/933 Esas, 2019/551 Karar sayılı kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir. D- Sanığın, 11.10.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2020/214 Esas, 2020/972 Karar sayılı kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir. E- Sanığın, 02.12.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Yalova Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2020 tarihli kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir. F- Sanığın, 10.06.2020 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli kararı ile Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/208 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir. G- Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 191 inci maddesinin onuncu fıkrası, 43 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 54 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii temyiz sebepleri özetle; Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, zincirleme suç hükümleri uygulanması için somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Dava konusu olay, sanık hakkında değişik tarihlerde uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın 10.08.2018, 13.08.2018 ve 16.08.2018 tarihlerinde gerçekleştirdiği, eylemler nedeniyle dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ancak sanığın dava açılmasının ertelenmesi kararının ihlali mahiyetindeki eyleme istinaden tanzim edilen iddianameden sonra, atılı suçu birden fazla kez işlediği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı eylemi zincirleme şekilde işlediği kabul edilmekle, sanığın eylem sayısı, suç işlemekteki ısrarı da dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayinine, sanığın 13/08/2018 tarihli eylemini Muradiye Devlet Hastanesinin bahçesinde gerçekleştirdiği dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezasının yarı oranda arttırılmasına karar verilmiştir. Sanığın aynı eylemi farklı zamanlarda bir çok defa gerçekleştirdiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince takdiren 1/2 oranında cezası artırılması gerekçesiyle uyuşturucu madde kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Suç ve iddianame tarihlerine göre 10.08.2018, 13.08.2018, 16.08.2018, 29.08.2019, 11.10.2019 tarihli eylemler nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/1-4, 43/1. maddeleri gereğince, 02.12.2019, 10.06.2020 tarihli eylemler nedeniyle de 5237 sayılı Kanun'un 191/1-6, 43/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı ceza tayini cihetine gidilmesi gerektiği gözetilmeyerek tüm eylemler için teselsül hükümlerinin uygulanması, sureti ile tek ceza tayin edilmesi istinaf edenin sıfatına ve karşı-aleyhe istinaf bulunmamasına; ancak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına esas alınan ilam gereğince tekerrür hükümlerinin ikinci kez uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe istinaf olmaması nedeni ile eleştiri nedeni yapılmış, gerekçeli karar başlığından suç tarihlerinden 16.08.2018'in gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak değerlendirilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 191/4-c maddesi gereğince ihlal nedeni olup aynı Kanunun 191/5. maddesi gereğince ayrı bir soruşturma ve kovuşturmaya konu edilemeyen 26.03.2019 tarihli eylemin gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiş, UYAP-DYS üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkındaki Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin aynı suçtan 25.05.2019 tarihli eyleme ilişkin tesis ettiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği, işbu eyleme ilişkin iddianame tarihinin 24.10.2019 olduğu ve ağır ceza mahkemesinin kabul ve uygulamasına göre istinafa konu eylemler ile teselsül edip etmediğinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ele alınması aşamasında değerlendirilmesi için yerel mahkemece mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Eleştiri sebebi sayılan hususlar hâricinde, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sair istinaf itirazlarının reddine, ancak; emanete kayıtlı uyuşturucu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi, ambalajların ise 54/1. maddesi gereğince müsaderesi yerine, imhasına karar verilmesi, şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği, müsadereye ilişkin kısmının düzeltilmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfına, sübutlarına ve zincirleme suç hükümleri uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 05.12.2022 tarihli, 2022/233 Esas, 2022/323 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.