Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/12565 · K. 2024/3536

8. Ceza Dairesi         2024/12565 E.  ,  2024/3536 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/762 E., 2023/133 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkumiyet (ilk derece hükmü kaldırılarak) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü, dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesin uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. B. Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/329 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararı ile ile değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar itiraz edilmeksizin 11.06.2019 tarihinde kesinleşmiştir. C. Sanığın 11.07.2020 tarihli eylemi nedeni ile Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak, Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli, 2021/387 Esas ve 2022/125 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. D. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/762 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Sanığın aracının bozulduğu için tamirhaneye verdiğini, uyuşturucu maddelerin orada sanığın aracına konulmuş olduğunu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın aleyhine hiçbir delil bulunmadığı, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, suçla ilgisinin olmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğinden kararın bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanık hakkında ihbar olduğu, sanığın şüphe üzerine durdurulması üzerine, sanığın aracında uyuşturucu maddeler bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde ihbar bulunan sanığın kamyonunda yapılan aramada uyuşturucu maddeler ele geçirildiği, inkara yönelik sanık savunmasının aksi yönünde başkaca tanık ifadesi ya da delil bulunmadığı, ele geçen uyuşturucu miktarı, uyuşturucu niteliği taşımayan maraş otunun ele geçişi nazara alındığında sanığın uyuşturucu söz konusu uyuşturucu maddeleri kullanmıyorum şeklinde savunması olsa da kullanmak amacıyla bulundurduğunun kabulü gerektiği, her ne kadar uyuşturucu ticareti yaptığı yönünde ihbar yapıldığı ve az miktarda uyuşturucu ele geçmiş ise de bunun sadece şüpheli bir durum yarattığı görülmekle oluşan şüpheyi sanık lehine yorumlanmak gerektiğinden sanığın üzerine atılı subut bulan kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde sanığın sürücülüğünü yaptığı araçta kullanım sınırları üzerinde uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçuna delalet edecek şekilde satışa hazır paketlenmiş halde iki farklı tipte uyuşturucu madde ele geçtiği ve sanığın savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek sanığın eyleminin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmekle, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak, Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/329 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçunu oluşturduğu kabulü ile sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hüküm açıklanmasının geri bırakıldığı, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinin anlaşılması üzerine bu defa Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin istinaf incelemesine konu kararı ile hükmün açıklandığı, açıklanan hükme karşı Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf isteminde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda sanığın eyleminin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, ancak aleyhe istinaf talebi olması nedeni ile kazanılmış hakkının saklı tutulmasının hukuka aykırı olduğu gözetilerek sanık hakkında kazanılmış hak müessesinin uygulanamayacağı gözetilmemesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihinde 2022/762 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında kazanılmış hakkın saklı tutulduğu hüküm kısmının (B.6) kısmının hükümden çıkarılarak düzeltilmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi