Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/12779 · K. 2024/7122

8. Ceza Dairesi         2024/12779 E.  ,  2024/7122 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/657 E., 2019/2311 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 63 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 54 üncü maddesin uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. B. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2019 tarihli kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesi, 58 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası,53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 12.500 TL adli para cezasına karar verilmiştir. C.Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli kararı ile değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Sanığın evinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri sanığın satın aldığına dair kendi beyanı dışında bu durumu doğrulayan delil bulunmadığına, evine yerleştirilmiş olma ihtimali olduğundan kararın bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Dava konusu olay, sanık hakkında yapılan ihbarlar üzerine, sanığın evinde uyuşturucu maddeler ve hassas terazi ele geçirilmesiyle suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın ikamet adresinde satmak üzere uyuşturucu madde nakli ve hassas terazide tartımlama sonrasında depoladığı uyuşturucu maddeleri okullara 200 metreden yakın bu adreste sattığının kolluk birimlerine ihbar edilmesi üzerine, arama kararı uyarınca belirtilen adreste yapılan arama sonucunda hassas terazi, folyo-ganyan kuponuna sarılı esrar tohumu ve ganyan kuponuna sarılı eroin uyuşturucu maddesi bulunduğu,sanığın savunmasında; hassas terazinin babasının börekçilik yaptığı dönemden kaldığını ve kullanılmadığını, uyuşturucu kullanıcısı olduğunu ve yakalanan miktarın son satın aldığı uyuşturucudan artan olduğunu belirttiği, hassas terazideki bulaşıkların analizine eroin, kokain ve THC bulaşıklarının bulunduğu, tohumların ise tamamı analizde kullanılmakla uyuşturucu-uyarıcı madde içermediğinin bildirildiği;sanığın evinde bulunan yerleşmiş yargıtay içtihatlarına göre de uyuşturucu madde ticaretine emare olan hassas terazi,uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, maddenin ele geçiriliş şekli delillerinden hareketle üzerine atılı üzerine atılı suçun sübuta erdiği kanaatine varılmakla sanığın sübuta eren uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Her ne kadar hassas terazi uyuşturucu madde ticareti suçuna bir karine ise de, başka donelerin de suç vasıflandırması yönünden değerlendirilmesinin gerektiği, sanık hakkında yapılan ihbarın dahi sadece satışa değil, kullanmaya yönelik olduğu, evde ele geçirilen uyuşturucu maddenin tek bir içimlik sayılabilecek 0,04 gramdan ibaret madde olduğu, hassas terazide uyuşturucu madde bulaşıkları bulunmasının tek başına sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına delalet olamayacağı, kullanıcı şahısların da özellikle eroin ve kokain niteliğindeki uyuşturucu maddeleri doz aşımı yaşamamak için tartarak kullandıklarının bilindiği, başkaca ticarete delalet edecek hiçbir delil elde edilemeyişi ve sanığın da uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna ilişkin savunması dikkate alındığında, sanığın eyleminin uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurma suçu kapsamında kaldığı, ilk derece mahkemesi kararının bu sebeple isabetsiz olduğu, kaldırılması gerektiği anlaşılmakla, sanık eyleminden Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 maddesi uyarınca cezalandırılmış, hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uygulanmış, hükmün beşinci bendinde belirtildiği üzere uygulanma koşulları oluşmadığından Türk Ceza Kanunu'nun 191/8-a, son maddesi bağlamında zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemiş olmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı ve kullandığının ihbarı üzerine, Cumhuriyet Savcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan karar ile sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu madde ile uyuşturucu madde ticaretinin kuvvetli delili olan hassas terazide birbirinden farklı eroin, kokain ve THC bulaşığının bulunduğu anlaşılmakla; bu haliyle sanığın eyleminin "uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapmak" suçunun unsurlarını oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihinde 2019/657 Esas, 2019/2311 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı sanık müdafii tarafından istinaf edildiğinden sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.