İçtihatYargıtay2. Hukuk Dairesi22.04.2024

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/1412 · K. 2024/2707

2. Hukuk Dairesi 2024/1412 E. , 2024/2707 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1888 E., 2023/2166 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/1141 E., 2023/205 K. Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma kararında ortak çocuğun velâyetinin davacıya verildiğini ve baba ile kişisel ilişki kurulduğunu, davalının boşandıktan sonra da davacı ve ortak çocuğa şiddet eylemlerinin devam ettiğini, bu eylemlerden biri nedeniyle davalının cezaevinde olduğunu, davalının ortak çocuk ile nadiren kurduğu kişisel ilişki sırasında hem davacıya hem de ortak çocuğa hakaret ederek şiddet uyguladığını, davalının cezaevinden çıktıktan sonra davacının peşini bırakmayacağını, çocuğu görme amacıyla davacıyı rahatsız edeceğini, davalının çeşitli suçlardan dolayı cezaevinde olduğunu, ortak çocuğun küçük yaştan itibaren babasından ayrı kaldığını, davalının babası olduğunu bilmediğini, çok az görüştükleri için baba-evlat ilişkisinin oluşmadığını, çocuğun sağlıklı ruhsal ve bedensel gelişiminin sağlanması için boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacı annenin çocuk 6 aylık olduktan sonra il il babasından kaçırdığını, bütün gayretine rağmen çocuğu görme imkanı bulunmadığını, davacının kendisini sürekli olarak hakaret ve tehdit suçlarından şikayet ettiğini, karıştığı ileri sürülen suçların çocukla kişisel ilişki kurulmasına engel olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin devamının çocuğun psikolojik ve ruhsal hayatını olumsuz etkileyeceği iddiası tamamen mesnetsiz ve gerçek dışı olduğunu, babanın şu an ceza evinde olmadığını, kısıtlı olmadığını, karıştığı ileri sürülen fiillerin babanın ortak çocuk ile kişisel ilişki kurmasına engel olmadığını, davacı annenin çocuk 6 aylıkken başka ile gittiğini, bütün çabasına rağmen çocukla kararda yazılı olan kişisel ilişkiyi kurma imkanını bulamadığını, yoksa uzun yıllar çocuğu görmekten kaçınmadığını, bir babanın çocuğu ile kişisel ilişki kurmasından mahrum bırakılamayacağını, çocuğun babasını tanıma fırsatı verilerek kişisel ilişki konusunda fikri oluştuktan sonra çocuğun dinlenmesi gerektiğini, kişisel ilişkinin süresinin belki azaltılmasının mümkün olabileceğini ancak kaldırılması için bir sebebin bulunmadığını belirterek davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı babanın 1 yaşından itibaren çocuk ile kişisel ilişki kurmadığı, alınan rapordan anlaşıldığı üzere çocuğun annenin 05.12.2019 tarihinde evlendiği eşini baba olarak bildiğinin anlaşıldığı, davalıyı babası olarak tanımadığı, babasının adını ... olarak söylediği, anne ve babasını çok sevdiğini ve kendisine iyi davrandıklarını belirttiği, bulunduğu ortamda mutlu ve huzurlu olduğu, baba yönünden alınan uzman raporunda ise davalının yeniden evlendiği, bir düzeninin olduğu, ortak çocuğu 6 yıldır görmediğini, şu anda çocukla kişisel ilişki kurmak istemediğini, daha sonra çocukla kişisel ilişki kurmak isterse dava açabileceğini belirttiği, alınan bu raporda görüş olarak baba ile çocuk arasında kişisel ilişkinin kaldırılmasının uygun olacağının bildirildiği, baba yönünden tekrar rapor alınması istenmiş ise de davalıya telefonundan ulaşılamadığı, sistemden sms gönderilmesine rağmen randevuya gelmediği, bu nedenle davalı ile görüşmenin gerçekleşemediği, ceza mahkemesi kararlarına göre davalı baba ve çocuk arasında kişisel ilişkinin tesisi amacıyla davalının çocuğu almaya gittiğinde davacı annenin çocuğu teslim etme konusunda sıkıntı çıkardığı,davalı babanın da bu sırada davacı anneye karşı farklı tarihlerde hakaret, tehdit gibi birden fazla suç işleyip hatta yargılama sırasında bu suçlardan aldığı mahkumiyet kararını infaz ettiği, davacı annenin hangi sebeple olursa olsun çocuk ve baba arasındaki kişisel ilişkide sorun çıkarması doğru değil ise de, davalı babanın da davacı anne ile aralarında olan husumete ve kişisel ilişki konusunda problem yaşandığını bilmesine rağmen kişisel ilişkiyi kurmak için önlem almayarak her seferinde kendisinin gittiği, icra yoluna başvurmadığı, böylece suçlar işleyerek husumeti arttırdığı, sonuç olarak küçüğün babayı tanımaması, annesinin yeni eşini baba olarak bilmesi, bulunduğu ortamda huzurlu bir gelişiminin olduğu, davalı babanın çocukla kişisel ilişki kurulması konusunda samimi olmadığı, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasının değişen koşullara göre her zaman yeniden değerlendirilebileceği, bu aşamada ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulacak kişisel ilişkinin yaratacağı travmalar da gözetilerek çocuğun üstün yararı doğrultusunda kişisel ilişkinin kaldırılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/1412 · K. 2024/2707

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR