Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/1436 · K. 2024/3272

9. Ceza Dairesi         2024/1436 E.  ,  2024/3272 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 08.02.2023 SAYISI : 2023/298 E., 2023/220 K. SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı (Mağdure sayısınca) HÜKÜM : İstinaf başvurusun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesinden sanık hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli, 2022/215 Esas, 2022/393 Karar sayılı kararı ile sanığın, öz kızı mağdure Yağmur'a yönelik değişik tarihlerde birden fazla kez genital bölgesine ve göğsüne dokunup emme, kıyafetlerini çıkararak cinsel organını mağdurenin bedenine sürtme şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemi nedeniyle mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanığın öz kızı Yeliz'e yönelik değişik tarihlerde birden fazla kez göğsüne ve genital bölgesine dokunma, bacağını okşama ve sıkma, gece uyurken yanına gelip yatarak dudaklarından öpme şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen eylemi nedeniyle yapılan yargılamada ise mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2023/298 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdure Yağmur'a yönelik eylemi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan cezalandırılması gerektiği, diğer mağdure Yeliz'e yönelik eylemi nedeniyle de mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, şikayetten vazgeçme dilekçe içeriği dikkate alındığında iftiradan dolayı pişman olduklarını belirttikleri, mağdure ve şikayetçinin beyanlarının çelişkili olduğu, mağdureye ait olduğu belirtilen ve incelenen iç çamaşırlarının mağdure Yağmur'a ait olduğuna yönelik tespit yapılmadığı, lehe hükümlerin uygulanması ile dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi sanık hakkında mağdure Yeliz'e yönelik eylemi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın da dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan karara yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamakla, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2023/298 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.