Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2024/1454 · K. 2024/6659

5. Hukuk Dairesi         2024/1454 E.  ,  2024/6659 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2010/149 Esas, 2011/457 Karar DAVA TARİHİ: 04.05.2010 KARAR : Kabul Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı idare vekilince temyizi üzerine Dairemizce Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ve karar 30.11.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı idare vekili 09.04.2023 tarihli tavzih dilekçesinde, dava konusu ...köyü 103 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tescil işlemlerinin yapılması için gerekli olan fen bilirkişi raporu ve ekli krokinin sel felaketi nedeniyle fıziken arşivde bulunamadığını, ek fen bilirkişi raporu aldırılması için kararın tavzih edilmesini talep etmiştir. Mahkemece 25.07.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, kesinleşen karara konu dava konusu taşınmazın tescil işlemleri yapılabilmesi için sel felaketi nedeniyle fıziken olmayan fen bilirkişi raporu ve krokisinin yeniden çıkarılması talebinin tavzih kararı ile verilemeyeceğinden talebin reddine yönelik Mahkemenin 25.07.2023 tarihli ek karanna ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Mahkemece verilen 25.07.2023 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın ONANMASINA, Davalı idareden 427,80 TL temyiz harcı ile 2.107,84 TL temyize başvurma harcının alınmasına, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.