Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/14829 · K. 2024/2592

8. Ceza Dairesi         2024/14829 E.  ,  2024/2592 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/596 E., 2023/1623 K. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik ..., sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı(Bakanlık) vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 4. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmün düzeltilerek sanığın beraatine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. Yargıtay bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmadığına, ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, şüphenin giderilmediğine, mağdure beyanları dışına somut delil bulunmadığına, adli muayene raporunun hükme esas alınamayacağına, iddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanık aleyhine delil bulunmadığına, HTS kayıtlarının sanık lehine olduğuna ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre, Dava konusu olay; sanığın, olay günü okula gitmek için sokakta kardeşini beklemekte olan mağdurenin yanına gelerek, kolundan tutup çekiştirmesine, mağdurenin bağırması üzerine kolunu çizip, göğüslerine dokunduktan sonra bırakıp kaçmasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.05.2023 tarihli ilamının ''Gerekçe'' bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan gerekçe ile katılan Bakanlık vekilinin kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. 2. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları, tanık ifadesi, adli muayene raporu, HTS kayıtları, cezai ehliyet raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/596 E. sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.