Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2024/1821 · K. 2024/2221

6. Hukuk Dairesi         2024/1821 E.  ,  2024/2221 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1738 E., 2024/389 K. HÜKÜM/KARAR : Miktardan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2022/12 E., 2022/648 K. Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi'nce 17.04.2024 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacıların temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Ek karar, davacılar tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu kararın miktarının veya değerinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacıların temyiz isteminin reddine yönelik Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 17.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddeleri gereği, 2024 yılı temyiz miktar sınırı, 378.290,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam dava değeri, 54.060,64 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır. Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.04.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacıların ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.