Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/18479 · K. 2024/4351

8. Ceza Dairesi         2024/18479 E.  ,  2024/4351 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2024/193 E., 2024/177 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 29.12.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.02.2024 tarih ve 2024/193 Esas, 2024/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğine, şüphe üzerine karar verildiğine, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, sanık lehine hükümlerin uygulanmasına, re'sen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, suç tarihinde gece 04:00 sıralarında sanığın, boşandığı eşi mağdur ...'in ikametine gittiği, ikametin balkon demir korkuluğunu boru anahtarı ile kırarak mağdurun rızası hilafına balkondan ikametine girdiği, mağdurun yatak odasına giderek ele geçirilemeyen silahı mağdurun başına dayadığı ve kendisiyle gelmesini istediği, mağdurun karşı çıkması üzerine silah kabzasıyla mağdurun çenesine vurarak yaraladığı, mağduru zorla ikametten çıkarıp servis aracına bindirdiği, bir süre araç ile dolaştıktan sonra mağduru kendi ikametine götürdüğü, sanığın bu şekilde silah zoruyla ve cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü; İlk derece mahkemesince; "...sanığın, hukuka aykırı olarak eski eşi olan mağduru cebir kullanarak ve silahla tehdit ederek evinden çıkartıp, kendi evine götürüp, orada bir müddet tutmak suretiyle "Boşanmış Olunan Eski Eşe Karşı Silahla Cebir, Tehdit veya Hile Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma" suçunu işlediği..." sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İlk derece mahkemesinin gerekçeli kararında "iddia" başlığı altında başka bir dava dosyasına ait iddianamenin yer alması oluş ve kabul bölümünde doğru fiilin değerlendirilmiş olmasına nazaran maddi hata olarak değerlendirilerek yapılan incelemede; 1. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur anlatımları, mağdur anlatımlarını doğrulayan adli rapor, tanık beyanları, telefon görüşme tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, şüphe üzerine karar verildiğine, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Sanık müdafiinin, mağdurun şikayetinin bulunmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden ise; mağdurun şikayetçi olmadığını beyan etmiş olmasının suçun sübutuna etki etmeyeceği zira atılı suçun şikayete bağlı olmadığı anlaşılmakla hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Mahkemesince lehe hükümlerin uygulanmama nedenlerinin tartışıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.02.2024 tarih ve 2024/193 Esas, 2024/177 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi. ...