Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2024/1888 · K. 2024/4697
1. Hukuk Dairesi 2024/1888 E. , 2024/4697 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/171 E., 2022/198 K. HÜKÜM : Asıl ve Birleştirilen Dava Kabul Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen kararlar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı asıl ve birleştirilen davada davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Asıl davada davacı dava dilekçesinde; Muş ili ... köyünde tarafları ..., ... ve dere ile çevrili olan yaklaşık 6 dönümlük tarlanın 25-30 yıldır zilyetliğinde olduğunu, taşınmazın kadastro tespitinde tescil harici bırakıldığını ileri sürerek taşınmazın adına tescilini istemiş, aşamada 07.08.2020 tarihinde ölümü üzerine mirasçı ... 11.09.2020, ... 12.09.2020, ... ve ... 16.11.2020, ... 05.02.2020, ... 14.09.2020, ... 24.02.2021 havale tarihli dilekçeler ile davanın mirasçı ... tarafından takip edildiğini, dava sonunda taşınmazın onun adına tesciline muvafakat ettiğini bildirmişlerdir. Birleştirilen davada davacı dava dilekçesinde; Muş ili, Merkez ilçesi, ... köyünde sınır komşuları ..., ... ve dere ile çevrili olan yaklaşık 6 dönümlük tarlanın 70-80 yıldır önce babası ...’ın, onun ölümü ile de kendisinin zilyetliğinde olduğunu, taşınmazın kadastro tespitinde tescil harici bırakıldığını, taşınmazı tütün, buğday ve değişik ürünler ekerek kullandığını ileri sürerek taşınmazın adına tescilini istemiştir.
II. CEVAP
Asıl ve birleştirilen davada davalı Hazine cevap dilekçesinde; taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığını, etrafının Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kuru dere ve taşlık olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, yasal hasım olduklarından aleyhlerine yargılama giderleri hükmedilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.