Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/199 · K. 2024/4421

8. Ceza Dairesi         2024/199 E.  ,  2024/4421 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/351 E., 2023/463 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2013 tarihli iddianamesiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. Yine sanık hakkında, aynı mağdura yönelik aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.03.2013 tarihli iddianamesiyle açılan kamu davasının birleştirilmesine karar verilmiştir. 2. Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.04.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 12.05.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında, iddianame ile hukuki kesinti olduğu ve iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini ile tekerrüre esas mahkumiyet bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.09.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 defa 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının kazanılmış hakkı gözetilerek bozma öncesi verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdur ile sanık arasında gönül ilişkisi bulunduğu, ilk olarak 22.01.2013 tarihinde mağdurun, sanık ...'yı arayarak gelip kendisini almasını söylediği ve birlikte içerisinde eşya olmayan boş bir eve gittikleri, burada bir gece kaldıkları, 20.02.2013 tarihinde ise yine mağdurenin sanıktan gelip kendisini kaçırmasını söylemesi üzerine sanığın mağdureyi bulunduğu yerden alıp boş bir barakada 24.02.2013 tarihine kadar kaldıkları böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Dosya kapsamında yer alan mağdur, sanık ve katılan beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, adli rapor, Yargıtay bozma ilamı ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, her iki olay tarihinde de mağdurenin sanık ile hiç bir tehdit, cebir ya da hile olmaksızın buluşarak birlikte bir eve gittikleri tespit olunmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, on beş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından ve gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından suçun kanuni unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.09.2023 tarihli ve 2022/351 Esas, 2023/463 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.