Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/201 · K. 2024/4454

1. Ceza Dairesi         2024/201 E.  ,  2024/4454 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/217 E., 2023/328 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereği reddine karar verilmekle gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2019/426 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararının ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/11136 Esas, 2023/2365 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, kabule göre sanığın cezasında uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/3. maddesi gereğince artırım yapılması ve hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/217 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi;sanığın eylemine meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin en üst hadden yapılmasına, öldürme ya da yaralama kastı bulunmadığına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık ile katılanın aynı pazarda çalıştıkları, katılanın çaycılık, sanığın ise seyyar balıkçılık işi yaptığı, sanığın olaydan önce katılandan çay almayı bırakarak tüp ve demlikle kendi çayını yapmaya başlaması nedeniyle taraflar arasında anlaşmazlık başladığı, katılanın, sanığın bu hareketi üzerine sanığın müşterilerini başka balık tezgahlarına yönlendirdiği, olay günü sanığın tezgahının ışığını kapatmak için katılanın iş yerinin yanına gittiği, bu sırada iş yerinde bulunan ve alkollü olan katılan ile arasında müşteri yönlendirme meselesinden çıkan tartışmada sanığın tezgahında bulunan sopa ile katılanın kafasına birden fazla kez vurarak sol temporoparietal kemikte, sol zygomada kırığa, epidural hematoma ve bunlara bağlı kafa içi değişimlere neden olacak şekilde yaraladığı, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 16.02.2015 tarihli raporuna göre katılanda meydana gelen yaralanmanın yaşamsal tehlikeye, birden fazla kemik kırığının hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkilediği ve sağ hemiparezi tablosunun organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu olayda, 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın, katılanın kendisine hakaret etmesi ve yumruk atmaya çalışması üzerine sopa ile vurduğu şeklindeki savunmasına göre sanığın mağdurdan gelen saldırıya karşı yaptığı savunmanın orantılı olmadığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanığın ikrara yönelen savunması, katılan ve tanıkların aşamalardaki beyanları ile katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriklerinden eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ve öldürme kastı ile hareket ettiğinin saptandığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda sanığın cezasında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmış olup, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın, katılanın kafasına sopa ile birden fazla kez vurarak sol temporoparietal kemikte, sol zygomada kırığa, epidural hematoma ve bunlara bağlı kafa içi değişimlere neden olacak şekilde yaraladığı olayda, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 16.02.2015 tarihli raporundan katılanın yaşamsal tehlike geçirdiği, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyen kemik kırıkları meydana geldiği ve sağ hemiparezi tablosu nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince uygulama yapılırken meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak üst sınıra yakın ceza tayini gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/217 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri teşebbüsün derecesi yönünden eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.