Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2024/2085 · K. 2024/8156

11. Ceza Dairesi         2024/2085 E.  ,  2024/8156 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/688 E., 2023/1105 K. SUÇLAR : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/304 Esas, 2016/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme mahkûmiyet kararları verilmiştir 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/3171 Esas, 2022/10462 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 3. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2022/688 Esas, 2023/1105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiş ve karar temyiz edilmemiş, 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan temyize konu edilen mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebebi, eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçun oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin ve suça konu edilen faturaların son olarak 2011 yılının Ekim ayı beyannamesinde de gösterilmiş olması nedeniyle suç tarihinin beyanname tarihini takip eden ayın 25 inci günü olan 25.11.2011 tarihi olduğu anlaşılmakla; tüm takvim yıllarındaki eylemler bütün halinde değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, 2010 ve 2011 takvim yıllarını ayırarak karar verilmesi, 2. Sanığa yüklenen sahte fatura kullanma suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 25.11.2011 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, bu nedenle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2022/688 Esas, 2023/1105 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.