Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/2097 · K. 2024/5330

2. Hukuk Dairesi         2024/2097 E.  ,  2024/5330 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2506 E., 2023/2238 K. KARAR : Başvurunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Samandağ 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2019/350 E., 2021/104 K. Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kişisel ilişkinin sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı (anne) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1.Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; davalının boşanma ilamı ile çocukları ile kurulan kişisel ilişki kurma hakkını hiç kullanmadığı, çocuklarını boşandıktan sonra hiç aramadığını, onlarla ilgilenmediği, davalının çocuklarına evlilik boyunca şiddet uyguladığını, çocuklarının annelerinin Engin isimli sevgilisinin evinde kaldığını, bir ot sarıp içtiğini belirterek ortak çocuklar ile kişisel ilişki tesisinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 2. Davacı vekili 23.02.2021 tarihli ıslah dilekçesinde; kişisel ilişkinin kaldırılmasını aksi halde anne ile saatli kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı anne süresinde cevap vermemiş, 05.11.2019 tarihli beyan dilekçesi ile açılan davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddiaları, tanık anlatımları, ortak çocukların beyanları, sosyal inceleme raporları ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde davalı anneden kaynaklanan kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını gerektirecek önemli bir sebep bulunmadığından davacının kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, ancak iki sosyal hizmet uzmanı ve bir psikologtan oluşan üç kişilik bilirkişi gurubu tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporu ile küçüklerin yaşları, ihtiyaçları, bedensel ve zihinsel gelişimi ile huzur ve menfaatleri de nazara alınarak davalı anne ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılması gerektiği sonucuna varılmakla ortak çocuklar ile davalı anne arasında her ayın 2. cumartesi günü saat 11.00 ile 15.00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 11.00 ile 15.00 arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacı baba istinaf dilekçesinde özetle; anne ile kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını gerektiğini belirterek davanın kısmen kabulü yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir. 2.Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; sabit ikametgah sahibi olduğunu, çocuklarını görmek için yaptığı icra takibinin görmezden gelindiğini, çocuklarına şiddet uygulamadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamanın, açılan dava hakkında verilen karar ve karar gerekçesinin, çocukların üstün yararına olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı anne vekili özetle; istinaf sebeplerini tekrarla davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı anne ile ortak çocuk arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanunun'un 323 üncü, 325 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12 nci maddesi. Çocuk Haklarına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.