Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2024/21385 · K. 2024/6960

8. Ceza Dairesi         2024/21385 E.  ,  2024/6960 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/267 E., 2024/196 K. SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Çocuğun Cinsel İstismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red-Esastan Ret 1. Hükmün niteliği itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine, 2. İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.09.2022 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılmıştır. 2.İstanbul Anadolu 15.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 06.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 18 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi'nin, 07.02.2024 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bozulmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın mağdura yönelik eyleminin, üstünde herhangi bir ağırlığı olmadığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığına, vb. ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın oyun oynamakta olan yaşı küçük mağduru, sol kolunu mağdurun boynuna dolayıp ağzını da kapatarak ailesinden uzağa götürmek suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay günü katılan çocuk...'in kuzeni ile oyun oynadığı sırada restaurantta bulunan masanın altına saklandığı, daha önceden tanımadığı sanığın katılan oynarken de yanlarından geçtiği, sonrasında kalabalıktan faydalanarak katılanın boynundan ve ağzını da kapatacak şekilde tuttuğu ve katılan ...'e "gel ben seni başka bir yere saklayayım" dediği, bu sırada katılanın baş parmağını avuç içine kapatıp diğer dört parmağını da kapatacak şekilde el işareti yaparak yardım istediği, ancak kuzenlerinin yarım çağrısını görmediği, sanığın katılanı ara sokağa götürdüğü, götürürken de üzerinde cep arar gibi katılan ...'in kalçalarında, göğüs kısmında ve popo kısmında elini gezdirdiği, katılan ...'in ayağını bilerek yere çarpması üzerine düştüğü ve düşünce de bu kişiden kaçtığı, hürriyeti tahdit eyleminin kamera kaydı ile sabit olduğu, ayrıcı tankların alınan beyanında da olayın doğrulandığı, sanığın mağdurun oyun oynadığı alandan ağzını kapatarak ara sokağa götürmesi eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı, mağdurun vücudunda darp cebir düşündürür abrazyon bulunması sebebiyle suçun işlenişi sırasında sanığın cebir kullandığı, sanığın üzerine atılı eylemlerin katılanların olayın oluşuna uygun beyanları, olay anlatımıyla uyumlu tanık beyanları, kamera görüntüleri, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından sabit olduğu anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A.Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden Hükmün niteliği itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. B.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçu Yönünden Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur anlatımları, mağdurun adli raporu, tanık beyanları,sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR A.Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden Hükmün niteliği itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince REDDİNE, B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi'nin 07.02.2024 tarihli ve 2024/267 Esas, 2024/196 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.