Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2024/2202 · K. 2024/19884
10. Ceza Dairesi 2024/2202 E. , 2024/19884 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/476 E., 2023/448 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Sanık ve müdafiinin yüzlerine karşı 03.11.2023 tarihinde hükmün tefhim edildiği, sanık müdafii tarafından 10.11.2023 tarihinde hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve gerekçeli karar tebliğ edildiğinde ayrıntılı temyiz dilekçesinin sunulacağına ilişkin temyiz dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın sanığa 04.01.2024 ve sanık müdafiine 09.01.2024 tarihlerinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak yapılan tebligatlarda temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin verilmesine ilişkin süre ile ihtaratın belirtilmediği, sanık müdafiinin temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesini 02.02.2024 tarihinde verdiği, ayrıca hükümde de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği ve hükmün sonuç kısmında kanuna aykırı olarak temyiz süresinin (15) gün yerine (7) gün olarak belirtildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 02.02.2024 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: