Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/2372 · K. 2024/5346

1. Ceza Dairesi         2024/2372 E.  ,  2024/5346 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/97 E., 2023/469 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın 28.12.2023 tarihli dilekçesi ile hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği görülmüş ise de hüküm fıkrasında temyiz süresinin bir hafta yerine 15 gün olarak gösterildiği anlaşıldığından mahkemenin yanıltmasından sanığın yararlanacağı kabul edilerek yapılan incelemede, Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/146 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 11.06.2020 tarihli ve 2020/7561 Esas, 2020/6530 Karar sayılı ilâmı ile sanığın istinabe yoluyla savunmasının alınması, ek savunma hakkı tanınmaması nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2020/97 Esas, 2023/469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,86/3-a,87/3,62,53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğinden bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ile mağdurun kardeş oldukları ve olay tarihinde aynı evde ikamet ettikleri, olay günü mağdur ile sanık arasında çıkan tartışmada sanığın mağdura kafa atmak suretiyle burnunu kırdığı, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derecede olduğu, yüzde sabit iz meydana getirmediği anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2020/97 Esas, 2023/469 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.