Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2024/2373 · K. 2024/6477

11. Ceza Dairesi         2024/2373 E.  ,  2024/6477 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/136 E. 2023/395 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 1'er yıl 6'şar ay hapis ve 1.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir. 2.Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3.Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 1'er yıl 6'şar ay hapis ve 1.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir. 4.Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 5.Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak 1'er yıl 1'er ay 15'er gün hapis ve 740,00'ar TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir. 6.Sanıklar müdafiinin itirazı üzerine duruşma açılarak Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/136 Esas, 2023/395 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 ve 155 inci maddelerinin birinci fıkraları, 52, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1'er yıl 6'şar ay hapis ve 1.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların atılı suçu işlediklerinin her türlü şüpheden uzak bir şekilde kanıtlanamadığına, haklarına beraat kararı verilmesi gerektiğine, koşulları mevcut olduğu halde lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, zararın giderilmesi koşuluna bağlı erteleme kararının kabul edilemeyeceğine, delillerin takdirinde hata edildiğine, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Mahkemece; sanıklardan Bayram'ın kullanmak için katılandan traktörünü istediği, katılanın 58...24 plakalı traktörünü işinin bitmesinden sonra iade etmesi şartıyla adı geçen sanığa verdiği, ancak iştirak halinde hareket eden sanıkların traktörü katılana iade etmedikleri ve böylece atılı suçu işlediklerinden cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2.Sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri belirlenmiştir. 3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, araç tescil, satış vb. belgelerin örnekleri, kurumların cevabi yazıları, katılan ve tanıkların beyanları, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. 4.Uzlaştırma işlemlerinin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.Mahkemece atılı suçtan sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, sanıklar müdafiince dosyaya sunulan 08.03.2014 havale tarihli adi yazılı satış sözleşmesinin Mahkemece irdelenmediğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması bakımınından; anılan adi yazılı satış sözleşmesinde isim ve imzaları bulunan ..., ... ve ...'un tanık sıfatıyla duruşmaya davet edilerek beyanlarının alınması, sözleşme hakkındaki bilgileri sorulup, traktörün parasının kim tarafından ne şekilde ödendiğinin, sanıkların ödeme yapıp yapmadıklarının sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması, 2.Kabul ve uygulamaya göre de; sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının suça konu traktörün iadesi koşuluna bağlı olarak ertelenmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhal salıverilir" hükmünün, aynı zamanda etkin pişmanlık başlığı altında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesi gereğince cezadan indirim sebebi olduğu, kanuni bir indirim sebebinin aynı zamanda hapis cezasının infaz edilmiş sayılmasını gerektirecek şekilde erteleme şartı olarak belirlenmesinin mümkün bulunmadığının gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanıkların kazanılmış haklarının DİKKATE ALINMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.