Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2024/2552 · K. 2024/6205
5. Hukuk Dairesi 2024/2552 E. , 2024/6205 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1443 Esas, 2023/1686 Karar DAVA TARİHİ: 01.04.2016 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ: Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/481 Esas, 2022/239 Karar Taraflar arasındaki kat malikleri kurulunda alınan kararın iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 27.02.2016 tarihli toplantıda, 2016 yılı taslak bütçenin oy çokluğu ile kabul edildiğinin görüldüğünü, dava konusu kararın 2016 yılı bütçe önerileri çerçevesinde alındığının anlaşıldığını, bu durumda da iki ayrı konuda alınan iki ayrı karar ile ilgili olarak iptal talebinde bulunduklarını, taslak bütçe önerilerinin 1 inci maddesinde; "bütçe değerleri dikkate alındığında bağımsız bölüm başına %30, arsa payına da %15 artış yapılması" ön görülüp bu doğrultuda karar alındığını, ancak bu kararın müvekkili yönünden uygulanmasının mümkün olmadığını, çünkü zam kararlarında 2015 yılının esas alındığını, ancak 2015 yılında aidatlarla ilgili alınan kararların mahkeme kararı ile iptal edildiğini, bu nedenle alınan zam kararlarının dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkili yönünden bağımsız bölüm başına %30, arsa payına da %15 artış yapılmasına ilişkin kararın iptalini talep etmiş ayrıca müvekkilinin açtığı ve tamamını kazandığı davalar nedeniyle bütçede oluşan gelir açığının karşılanması için 2016 yılının altıncı ayına kadar tüm maliklerden seyyanen 2.500,00 TL alınmasının öngörüldüğünü ve genel kurulda 2016 yılının taslak bütçesi kabul edildiği için bu hususun da karar altına alındığını, ancak müvekkili tarafından mahkemenin 2013/337 Esas ve 2015/177 Esas sayılı dosyalarında açılan davalarda verilen kararlar ile müvekkilinin davalarının kabulüne karar verildiğini, müvekkilinin haklı çıktığını, hâl böyle iken, müvekkilinin yönetim bütçesinde oluşan gelir açığına sebebiyet vermediğinin aşikar olduğunu, bu nedenle diğer kat maliklerinin aldığı usulsüz kararlardan ve yönetim kurulu kararlarından kaynaklanan zararlardan müvekkilinin hiçbir sorumluluğunun olamayacağını belirterek, 2016 yılının 6. ayına kadar tüm maliklerden seyyanen 2.500,00 TL alınmasına dair kararın da müvekkili yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.