Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2024/2944 · K. 2024/7167

3. Ceza Dairesi         2024/2944 E.  ,  2024/7167 K. "İçtihat Metni" HÜKÜMLÜ İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/144 E., 2022/929 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçunda kurulan hükmün temyiz süresinin geçmesinden ... sonuçları kaldırmak için başvurulan eski hale getirme istemi üzerine değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1 inci maddesi uyarınca Yargıtaya ait olduğu gözetilerek, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli, 2021/144 Esas ve 2022/929 sayılı kararının sanık müdafiine 06.11.2022 tarihinde e-tebligat yoluyla usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, yasal süresinde temyiz edilmeyen mahkumiyet kararının 22.11.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen karara karşı sanık müdafiince 25.11.2022 tarihinde sununlan eski hale getirme ve temyiz dilekçesinde ise "Kahramanmaraş Barosu Disiplin Kurulunun 06.07.2022 tarihli kararı ile hakkında tedbiren işten yasaklanma kararı verildiğini, itirazı üzerine Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu Başkanlığının 24.07.2022 tarih, 2022/646 Esas ve 2022/723 sayılı kararı ile anılan kararın kaldırılmış olduğunu, ancak söz konusu kararın tarafına tebliğ edilmediğini, bu nedenle de istinaf kararına karşı süresinde temyiz yoluna başvuramadığını, hakkındaki tedbirin kalktığını şifahen öğrenmesi üzerine eski hale getirme ve temyiz taleplerinde bulunduğunu" beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği gerekçelere göre 5271 sayılı CMK’nın 40-42 nci maddeleri kapsamında mazereti ve eski hale getirme talebi yerinde görülerek, eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2019/221 Esas, 2020/286 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220/7 ve 314/3 maddeleri yollamasıyla TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK’nın 53/1-2-3, 62 ve 63 üncü maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2021/144 Esas, 2022/929 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.01.2024 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1.Sanık müdafiinin hakkında Kahramanmaraş Barosu Disiplin Kurulunca 06.07.2022 tarihinde mesleki faaliyetlerinin geçici olarak durdurulması kararı verildiğini, karara itirazı sonucu durdurulma kararının kaldırıldığını ancak tarafına bu konuda tebliğ yapılmadığından kaldırılma kararını sonraki bir tarihte şifahen öğrendiğini, bu nedenle yasal süresinde temyiz dilekçesi veremediğinden öncelikle eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilerek, sanık hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine, 2.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, 3.Bank Asya hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, sanığın talimatla hareket etmediğine, 4.Sendika üyeliğinin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilemeyeceğine, 5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1-BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; Oluş, iddia, 21.10.2020 tarihli mali analiz raporu, sanık savunması, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak, banka hesap kayıtları incelendiğinde; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmasının aksine, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütsel amaçla ve örgüte yarar sağlamak saikiyle örgütle iltisaklı Bank Asyaya para yatırdığı ve katılım hesabı açtığına yönelik her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, 2-Kabul ve uygulamaya göre ise; Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 ncı maddesine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2021/144 Esas, 2022/929 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Sanık hakkında bozma nedeni ve ceza infaz kurumunda geçirdiği süre dikkate alınarak İNFAZIN DURDURULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca “yurt dışına çıkamamak” adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.