Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/295 · K. 2024/1509

10. Hukuk Dairesi         2024/295 E.  ,  2024/1509 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1603 E., 2023/1959 K. KARAR : Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2020/96 E., 2021/327 K. Taraflar arasındaki iş kazası olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...’nun, davacı şirket bünyesinde 03.12.2012 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını, iş başvurusu yaparken kalp ameliyatı geçirdiğini, kalp kapağının değiştiğini bildirdiğini, işe başlamadan önce kardiyolog uzman doktordan rapor alarak çalışmasında engel olmadığını belgelemiş olduğunu, işyeri hekiminin de kendisinin durumunu değerlendirdiğini ve çalışmaya engel bir durumunun olmadığına karar verilmiş olduğunu, ...’nun, 15.01.2014 tarihli rapor ile kalp rahatsızlığından kaynaklı engel (maluliyet) oranının %44 olduğunu davacı şirkete bildirdiğini, davalının 28.03.2014 tarihinde emeklilik sebebiyle çıkış giriş yapılarak kıdem tazminatını almak istediğini, davalının işbu talebinin değerlendirildiğini ve 27.05.2014 tarihinde davalının haklarının ödenerek, işten ayrılış bildirgesinin düzenlendiğini ve 28.05.2014 tarihinde ise işe giriş bildirgesinin düzenlenerek davalının tekrar işe başlatılmış olduğunu, davalının %44 engelli olması hasebiyle, kendisinin talep etmesi göz önüne alınarak gece şoförü olarak çalıştırılmış olduğunu, gece şoförlüğünün, gündüze nazaran daha rahat olduğunu, davalının çoğu zaman mesaisini dinlenerek geçirdiğini, ağır ve yorucu herhangi bir iş yapmadığını, davalının 25.11.2017 tarihinde davacı şirkete ait fabrikanın girişinde güvenlik bölgesinde aracından indiği sırada rahatsızlandığını ve sendeleyerek yere düştüğünü, davalının kalp-damar rahatsızlığı geçirdiğinin tespit edildiğini, bu olayın işyerinde meydana gelmesinin yalnız başına olayın iş kazası sayılmasına sebebiyet vermeyeceğini ileri sürerek davalının yaşadığı olayın iş kazası olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. II.CEVAP Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının, davacı şirket işyerinde engelli statüsünde iş yerine gelen giden misafirler dahil personelin getirilmesi götürülmesi işlerinde şoför olarak çalıştırıldığını, hem yoğun iş temposu ve fazla mesai yapması hem de gece vardiyasında çalıştırılması ve gündüz şartlarında yeterince dinlenememiş olması nedeniyle yorgun düştüğünden kalp damar rahatsızlığı geçirerek kısmen felçli kaldığını, iş kazası sonucunda iş göremezlik oranının %44’den %76’ya yükseldiğini, SGK tarafından yapılan incelemede olayın iş kazası olduğuna karar verildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI Somut olayda, davalının kaza esnasında davacı şirket sigortalısı olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, kaza sonrası davacının bedenen arızaya uğradığı; buna dair maluliyetinin oluştuğu, öte yandan 25.11.2017 tarihinde saat 08.00 civarında meydana gelen olay esnasında davalının davacının işyerinde bulunduğu esnada kazaya maruz kaldığının dosya kapsamı ile sabit olduğu, olayın Kurum inceleme raporunda da belirtildiği üzere iş kazası olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazalının gece şoförü olarak çalıştırılmasının kazalının isteği olduğunu, gece şoförlüğünün gündüze nazaran daha rahat olduğunu, kazalının çoğu zaman mesaisini dinlenerek geçirdiğini, gece çok fazla hatta hiç iş olmadığını, gündüz ayrı şoför bulunduğunu, davalının yaşadığı olayın yaptığı işle veya gece çalışması ile ilgisinin bulunmadığını, illiyet bağı bulunmadığını, yaşanan olayın kazalının vücut bütünlüğünden, yeme içme alışkanlığından bünyesel faktörlerden kaynaklanan bir hastalık nedeniyle olduğunu, illiyetlik nedensellik unsurunun bilirkişi raporunda yok sayıldığını, kalp hastalığı bulunan kazalının işyerinde kriz geçirmesinini iş kazası sayılamayacağını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, soyut tanık beyanlarına dayanılarak düzenlenen raporu kabul etmediklerini belirterek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın kaldırılmasını istemiştir. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'nun davacı şirket işyerinde çalışırken 25.11.2017 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olmadığının tespitine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi. 3.Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.