Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/30 · K. 2024/1228

10. Hukuk Dairesi         2024/30 E.  ,  2024/1228 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1133 E., 2023/2099 K. KARAR : Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi SAYISI : 2015/701 E., 2020/36 K. Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.08.1997 - 05.10.2015 tarihleri arasındaki dava konusu çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kapıcılık hizmetinin davacının eşi ... tarafından yapıldığını, apartmanın merkezi sistem ile ısındığını, kalorifer kazanının yakılması, söndürülmesi veya ısısının değiştirilmesi, herhangi bir sorunun giderilmesinin ... tarafından yapıldığını, işletim belgesinin ... adına olduğunu, davacının bildikleri kadarı ile evlere temizliğe gittiğini, günlük mesaisini bu işlerde değerlendirdiğini, iki işte çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, kurum işlemlerinin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını, çalışanların prim ödeme gün sayıları ile sigorta primlerini gösteren kayıt ve belgelerin Kuruma bildirilme yükümlülüğünün işverene ait olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı apartman işyerinde 01.08.1997 - 05.10.2015 tarihleri arasında çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise bu süredeki çalışmalarının tespitine ilişkin olduğu, dava tarihine göre hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığı, davalı apartmana ilişkin karar defteri ve işletme defteri kayıtları, komşu tanığı beyanları, taraf tanık beyanları, tanıkların komşuluğuna ilişkin kayıtları, Kurum kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre davacının 03.09.2006 tarihinde zorunlu sigortalı olarak 2926 sayılı Kanun kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, 6111 sayılı Kanun kapsamında prim borçlarını yapılandırarak ödediği, halen kaydının devam ettiği anlaşılmış ise de, kapıcılık hizmeti part-time olduğundan başka işlerde de çalışmasının mümkün olduğu, daire sayısı, yapılan işlerin niteliği ve tanık beyanlarına göre davacının 01.08.1997 - 05.10.2015 tarihleri arasında davalı apartmanda kapıcı olarak yaz aylarında (Mayıs-Ekim) ayda 5 gün, kış aylarında (Kasım -Nisan) ayda 7 gün olmak üzere toplam 1307 gün hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı kanaatine varılarak bu dönem yönünden davanın kabulüne, fazlaya ilişkin ispat edilemeyen talebin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B.İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece belirlenen hizmet gün sayısının eksik olduğunu, bilirkişi raporuna yapılan itirazların dikkate alınmadığını, davacının çalışmasının tüm gün olduğunu, tanık beyanlarının iddialarını doğruladığını belirterek, kararı kaldırılmasını, davanın tümden kabulünü istemiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapıcılık hizmetini davacının eşi ....nin yaptığını, eşine yardım ettiğini, apartman sakinlerin onayının olmadığını, bu durumun bilirkişi raporunda da olduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; sigorta primlerini gösteren kayıt ve belgeleri gösteren belgelerin kuruma bildirilme yükümlülüğünün işverene ait olduğunu, kurumun sorumluluğunun bulunmadığını, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, kapıcılık hizmetini yapanın davacının eşi olduğunu, yardım niteliğindeki faaliyetlerin hizmet ilişkisi doğurmayacağını belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 01.08.1997 - 05.10.2015 tarihleri arasında adına işe giriş bildirgesi verilmediği sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirilmediği, 03.09.2006 tarihinde zorunlu sigortalı olarak 2926 sayılı Kanun kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, davalı adına her hangi bir işyeri tescil kaydının bulunmadığı davalı apartmanın 12 daireli bir apartman olduğu, dinlenen tanıkların davacının davalı apartmanda çalışmasını doğruladıkları, davacının yaptığı işler nazara alındığında çalışmasının kısmi çalışma olarak tespit edilmesinde isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.08.1997 - 05.10.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen kesintisiz çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2.506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harçlarının ilgililerden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi