Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/3002 · K. 2024/4364

10. Hukuk Dairesi         2024/3002 E.  ,  2024/4364 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/423 E., 2024/88 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/242 E., 2021/561 K. Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir. Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; Tuzla Sosyal Güvenlik Merkezinde 2 2741 08 0161266 034 32 numaralı dosyada işlem gören Arçelik A.Ş. unvanlı iş yeri sigortalılarından ...'in 30.01.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda vefatı sebebiyle, hak sahiplerinden ...'e 297.321,55 TL ve ...e 71.855,76 TL ilk peşin sermaye değerli iş göremezlik geliri bağlanıldığını, 21.683,29 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini, 83.396,40 TL hastane masrafı yapıldığını ve böylelikle Kurum zararının 476.257,00 TL'ye ulaştığını, kazaya ilişkin teftiş raporunda kazalı sigortalının 30.01.2013 tarihinde maruz kaldığı olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükmü gereğince iş kazası olduğu, iş güvenliği ve sağlığı mevzuatına aykırı davranıldığından iş verenin 5510 sayılı Kanun'un 21 ve 76 ncı maddesi kapsamında %100 oranında kusurlu olduğu hususlarında sonuç ve kanaate varıldığını beyan ederek, Kurum zararlarının davalıdan rücuan tazminini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; dava konusu olaya ilişkin olarak müvekkili şirketçe daha önce davacı Kuruma 804.700,85 TL ödeme yapıldığını, aynı konuya ilişkin olarak ikinci kez talepte bulunulmasının hukuka aykırı olduğunu, İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinin 2015/515 E sayılı dosyasında, davanın kabulü ile müvekkili şirketin peşin sermaye değeri için 577.693,05 TL geçici iş göremezlik ödeneği için 21.683,29 TL ve tedavi masrafları için 45.797,34 TL ödeme yapmasına karar verildiğini, ...'in ölümü sonrasında eşi ve oğluna bağlanan gelirin 5510 sayılı Kanun'un 20 ve 34 üncü maddeleri uyarınca bağlanan ölüm geliri olup ve bağlanan gelirin devamı nitelikte olduğunu, müvekkil şirketin yalnızca iş göremezlik ödeneğinin peşin sermaye değeri için değil, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafları için de ödeme yaptığını, davacı Kuruma dava konusu olaya ilişkin 804,700,85 TL ödeme yapıldığından davacının mükerrer ödeme talep etmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, aksi halde dava konusu iş kazasının gerçekleşmesinde şirketin kusuru bulunmaması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda; ilk açılan rücu davası dikkate alınarak yapılan bilirkişi hesaplaması ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile davalı tarafın takas, mahsup ve usulünce ileri sürdüğü talebi olmamasına rağmen Mahkemece yapılan ödemenin mahsup edildiğini, 39.599,06 TL tedavi ve hastane gideri üzerinden lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, Kurum zararlarının tam olarak karşılanmadığını beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, sigortalı ...'in 30.01.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasından kaynaklı Kurum zararlarının İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinin 2015/515 E., 2016/446 K. sayılı dava dosyasında hüküm altına alınarak toplamda 804.700,85 TL'nin davalı tarafça ödendiği, sigortalının vefatı üzerine bu kez hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, geçici iş göremezlik ödeneği, tedavi ve hastane masraflarının dava konusu edildiği, Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerlerinin davalının %100 kusur oranına isabet eden kısmının, sigortalıya bağlanan ve davalı tarafça ödenen gelirin ilk peşin sermaye değerinden 208.515,74 TL az olduğu, davalı tarafça yapılan fazla ödemeye ilişkin süresinde mahsup talebinde bulunulduğu, dava dilekçesinde Kurum zararları ayrıştırılmaksızın toplam bir değer üzerinden dava açıldığı, 39.599,06 TL tedavi gideri ve hastane masrafının fazladan yapılan ödemeden mahsubu sonucu Kurumun bakiye alacağı bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sigortalıya ödenen ilk peşin sermaye değerli gelirin, geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi giderlerinin rücuan tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 21 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.