Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/3250 · K. 2024/2924

1. Ceza Dairesi         2024/3250 E.  ,  2024/2924 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/306 E., 2023/462 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2023/306 Esas, 2023/462 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 3-a, 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 2.250,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 20.03.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 13.02.2024 tarihli ve 2023/10447 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22376 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22376 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hükümlü hakkında belirlenen cezada uygulama sırasında hatası yapılarak fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesi; "Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir." şeklinde düzenlenmişken ve anılan Kanun'un aynı maddesinin sekizinci fıkrasında ise ''Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.'" şeklindedir. 3. Bu kapsamda inceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-a, 62. maddelerine göre belirlenen 150 gün adlî para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereği indirim yapılması ile sonuç cezanın gün adlî para cezası olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uygulanarak adlî para cezasının miktarının tayin edilmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verildiği belirlenmiştir. 4. 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-a, 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle hükümlü hakkında fazla cezaya hükmedilmesi ile adlî para cezası miktarının, “2.240,00 TL adlî para cezası” yerine “2.250,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2023/306 Esas, 2023/462 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki hükmün açıklanması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın eylemini kardeşine yönelik gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86/3-a maddesi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 150 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.