Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/327 · K. 2024/4184

9. Ceza Dairesi         2024/327 E.  ,  2024/4184 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/35 E., 2016/26 K. Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/4, 109/2, 109/3-(b)-(f), 109/5, 106/2, 43/2 ve 31/2. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli 2015/35 Esas 2016/26 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in ise atılı suçlardan, 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223/3-a maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, hükümlerin hukuka aykırı olduğuna atılı suçların sübut bulduğuna ve hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararları yerinde olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Çocuğun Cinsel İstismarı, Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Tehdit Suçları Yönünden 1.Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında yargılama konusu eylemleri için lehe olduğu anlaşılan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Kanun’un 103/1. ve 103/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-d maddesi ve 66/2. maddesi gereği 7 yıllık 6 aylık, 5237 sayılı Kanun’un 106/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst haddine göre ise aynı Kanun’un 66/1-e maddesi ve 66/2. maddesi gereği 4 yıllık zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin suça sürüklenen çocuk ... için 24.11.2015 ve suça sürüklenen çocuk ... için 15.12.2015 tarihlerinde yapılan sorgu işlemleri olduğu, anılan tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar cinsel suçlar yönünden 7 yıl 6 aylık, tehdit suçu yönünden ise 4 yıllık, olağan zamanaşımı sürelerinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A.Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli 2015/35 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekili temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı, Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesine Gelince Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli 2015/35 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde karar verildi.