Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/3441 · K. 2024/7217

2. Ceza Dairesi         2024/3441 E.  ,  2024/7217 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli ve 2016/128 Esas, 2016/163 Karar sayılı sanık ve sanık müdafinin yüzüne karşı verilen kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, konut dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından 116/1, 62, 152/1-a, 62 maddeleri uyarınca sırasıyla 5 ay hapis ve 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek kesinleştirildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.12.2021 tarihli ve 2021/3811 Esas, 2021/20351 Karar sayılı ilamıyla 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada savunmasının alınarak aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulduğu, bozma üzerine Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2022/99 Esas, 2022/562 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 62, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedildiği, kamu malına zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-a, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine mahkemenin 13.04.2023 tarihli ve 2022/99 Esas sayılı ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği, 01.06.2023 tarihli ve 2022/99 Esas sayılı ek kararla sanık müdafiinin temyizinin süresinde olduğu fark edilerek infazı durdurup ek kararın temyiz edilebilmesi için tebliğ edilmesine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek karara karşı yasa yolu, süresi, şekli ve merciinin doğru gösterilmediği belirtilerek 15.12.2023 tarih ve 2023/128180 sayılı yazısı ile sanık müdafiine ek karara karşı temyiz yoluna başvurabileceğine ilişkin meşruhatlı tebligat çıkarılması istendiği, bunun üzerine ek kararın meşruhatlı bir şekilde 09.01.2024 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen sanık müdafii tarafından ek karara karşı herhangi bir dilekçe verilmediğinden ek kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.