Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2024/3676 · K. 2024/7060

7. Ceza Dairesi         2024/3676 E.  ,  2024/7060 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/780 E., 2019/778 K. SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suça konu eylemini ailevi sebeplerle gerçekleştirdiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın Hakkari ili .... ilçesi .... 2. Hudut Tugayı Kavuşak K. Yrd. 3. Hudut Taburu Kışla Hizmetleri Takımı emrinde askerlik hizmetini yapmaktayken 14.02.2016 tarihinde 2 günlük yol izni dahil toplam 16 gün kanuni izin kullanmak üzere görevinden ayrıldığı, en geç 01.03.2016 tarihinde Birliğine katılması gerekirken katılmayıp, 09.03.2016 tarihinde kendiliğinden gelerek Diyarbakır Kabul ve Toplanma Merkezine katıldığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanığın aşamalardaki savunmalarında; atılı izin tecavüzü suçunu ikrar ettiği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, Kanunda sayılı mazeret hallerinin sınırlı olmadığı ve sanığın mazeretinin de ani gelişen hallerden sayılabileceği gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın "..kız kaçıracaktım, kaçıramadım, ailesi peşimde olduğundan otobüse de binemedim..." şeklindeki savunmasının hukuken geçerli ve kabul edilebilir bir mazeret olmaması nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği belirlenmiştir. Sanığın askerlik hizmetine tercih edilebilecek bir mazereti olmaksızın kanuni izin süresinin sonunda Birliğine katılmaması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çukurca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.