Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/377 · K. 2024/10572

2. Ceza Dairesi         2024/377 E.  ,  2024/10572 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2019/571 E., 2019/548 K. SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2023 tarihli ve KYB-2023/131568 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25/06/2019 tarihli ve 2019/67364 soruşturma, 2019/25950 esas, 2019/1058 sayılı iddianame ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, sanığın iddianame anlatımında bulunmayan ve sevk maddesi gösterilmeyen anılan Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak belirtilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE - KARAR 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ek savunma hakkına yer verilen “Suçun niteliğinin değişmesi” başlıklı 226. maddesinin açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere, iddianamede gösterilen eylemin hukukî niteliğinin değişmesi ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hallerin ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkması halinde, anılan maddenin birinci fıkrası uyarınca sanık veya müdafiine ek savunma hakkı verilmesinin zorunlu olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 226/4. maddesi uyarınca, müdafiin sanığa tanınan haklardan sanık gibi yararlanacağının hükme bağlandığı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin olarak 24.10.2019 tarihli oturumda sanık müdafiine ek savunma hakkı verildiği ve yapılan uygulamada bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/571 Esas, 2019/548 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede belirtilmeyen aynı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerekçesiyle talep edilen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.