Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2024/4156 · K. 2024/6246

11. Hukuk Dairesi         2024/4156 E.  ,  2024/6246 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/774 Esas, 2024/738 Karar HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2023/917 E., 2024/143 K. Taraflar arasındaki ihya davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın tasfiye memuru tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı tasfiye memuru tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Öz-El Deri San. Tic. Ltd. Şti. ve SGK'yı hasım göstererek İzmir 9. İş Mahkemesi nezdinde 2022/533 E. sayılı dosya ile hizmet tespit davası açtığını, şirketin ticaret sicilinden resen terkin edildiğinin yapılan yargılamada öğrenildiğini, taraf teşkilinin sağlanması açısından Mahkemece bu davayı açmak için mehil verildiğini, ihyası istenen şirketin ticaret sicilinden terkin edilmeden önceki merkez adresinin İzmir olup şirketin ticaret sicilinden 12.08.2014 tarihinde re'sen silindiğini, ihyası istenen şirket ticaret sicilinde re'sen terkin edildiğinden husumetin, sadece ticaret sicil müdürlüğüne yöneltildiğini, davada kabul kararı verilmesi halinde şirketin tasfiye/ek tasfiye işlemleri için yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru atanması gerektiğini ileri sürerek Öz-El Deri San.Tic.Ltd.Şti. unvanlı şirketin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; ihyası istenen şirketin sermayesinin 500 TL olduğunu, 6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (6103 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sermayesini zorunlu miktara yükseltmemesi sebebiyle 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesi uyarınca çıkarılan tebliğ gereği 04.04.2014 tarihinde münfesih sayılarak tescilli adresine ihtarda bulunulduğu, bu hususun 15.04.2014 tarih 8550 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı, yasal süresi içerisinde ihtara yanıt verilmemesi nedeniyle 12.08.2014 tarihinde sicil kaydının re'sen silindiği, bu hususun da 18.08.2014 tarih 8633 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı, Müdürlük tarafından yapılan işlemlerin tebliğde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde uygulandığını, Müdürlüğün davada zorunlu yasal hasım olduğunu, Müdürlük tarafından yapılan işlemlerde herhangi bir hukuka aykırı husus ve kusur bulunmadığından davanın açılmasına sebebiyet vermeyen Müdürlük aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, 12.08.2014 tarihinde sicil kaydı re'sen silinen ihyası istenen şirketin, devam eden davası bulunması dolayısıyla davacının ihya talep etmekte hukuki yararının olduğu, İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırılığın söz konusu olmadığı ve davalı ticaret sicil memurluğunun davanın niteliği gereği yasal hasım konumunda olduğu, bu sebeple ticaret sicil memurluğu aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri yükletilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü' nün Merkez-108070 sicil numarasında kayıtlı iken 12.08.2014 tarihinde sicil kaydı re'sen silinen Öz-El Deri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin İzmir 9. İş Mahkemesi'nin 2022/533 E. sayılı dosyası ile sınırlı olmak kaydı ile ihyasına, tasfiye memuru olarak ...'nin atanmasına, tasfiye memuru için ücret takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Tasfiye memuru istinaf dilekçesinde özetle; vefat eden eniştesinin kimliğini çalarak adına ihyası istenen şirketi kurduğunu, Mahkemece savunması için kendisine tebligat yapılmadığını, kendisinin ilk okul terk bir insan olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılarak lehine karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ve dosyaya yansıyan bilgi, belge ve deliller dikkate alındığında davalı lehine tesis edilen ipotekle ilgili olarak borcun ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Tasfiye memuru temyiz dilekçesinde özetle; sağlık sorunları olduğunu belirtip istinaf dilekçesinde belirttiği hususları da tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesine göre ticaret sicilinden terkin olmuş olan şirketin tarafı olduğu dava özelinde sınırlı ihyasının gerekip gerekmediği ve tasfiye memuru görevlendirilmesinin gerekliliği hususundadır. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2. 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tasfiye memurunca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.