İçtihatYargıtay11. Hukuk Dairesi21.04.2025

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2024/4214 · K. 2025/2623

11. Hukuk Dairesi 2024/4214 E. , 2025/2623 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 3 ve 5. sınıf mallar yönünden tescilli 2007/... sayılı ve "..." ibareli markanın sahibi olduğunu, anılan markanın 2007 yılından bu yana 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 9. maddesi anlamında eylemli olarak kullandığını, davalının müvekkilinin markasını oluşturan ibareyi "ruj" ürünlerinde kullandığını, davalının bu eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, men'ine, ref'ine; davalı yanın iş bu davada, müvekkilinin uğramış olduğu zararın miktarının belirlenebilmesi için gerçekleştirdiği marka ihlali ve haksız rekabet ile ilgili belgeleri mahkemeye sunmasına, masrafı davalı tarafından karşılanmak suretiyle hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında “...” markasına ilişkin devam eden pek çok sayıda dava dosyasının bulunduğunu, “...” markası altında üretilen, satış, pazarlaması yapılan rujlar ve bu ürünlere ilişkin her türlü kullanımlar ve fiillerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacı şirketin markalarına tecavüzün söz konusu olmadığını, davaya konu “...” markalı ürünler üzerinde yer alan ve sadece renk belirten “... ...” ifadesinin markasal bir kullanım teşkil etmediğini, “...” markalı ruj serisinde yer alan tek bir ruj için kullanılan "... ..." ibaresinin “...” veya “...” anlamına gelen ve üzerinde yer aldığı ürünün rengini betimleyen/tanıtan bir ifade olduğunu, ayrıca davacının "..." markasını “makyaj ürünleri” üzerinde kullanmadığından markasına tecavüz ya da haksız rekabetten de söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalının "... ..." ibaresini ruj emtiası üzerindeki dava konusu kullanımının davalının marka hakkında tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti, men'i, ref'i ile davalı yanın davacının zarar miktarının belirlenebilmesi için ilgili belgelerin mahkemeye sunulması istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe SMK'nın 9/2 hükmünde markanın kullanılması “a) Markanın ayırt edici karakteri değiştirilmeden farklı unsurlarla kullanılması. b) Markanın sadece ihracat amacıyla mal veya ambalajlarında kullanılması.” ve aynı maddenin 3. fıkrasında ise “Markanın, marka sahibinin izni ile kullanılması da marka sahibi tarafından kullanım olarak kabul edilir” şeklinde düzenlenmiştir. Markaya tecavüz ise anılan Kanun’un 29. maddesinde düzenlenmiş olup, tecavüz hallerinden biri de 29. maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca; “Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı 7 nci maddede belirtilen biçimlerde kullanmak” olarak belirtilmiştir. Bu hükümlerden anlaşıldığı üzere tescilli bir markanın ayırt edici unsuru değiştirilmeden ilaveler yapılarak kullanılması mümkün olmakla birlikte bu kullanımının bir başkasına ait tescilli bir markayla karışıklığa sebebiyet olabilecek düzeyde olmaması gerekir. Somut olaya gelindiğinde davalının “...” ibareli kullanımında, davacı adına tescilli “...” ibaresinin tamamına yer vermiş olup bu kullanım davalının markasıyla ilgili tüketici nezdinde iltibasa neden olabilecek düzeydedir. Hal böyle olunca ilgili tüketici kesimi tarafından satışı yapılan malların davacının mallarıyla aynı ya da idari veya ekonomik olarak bağlantılı teşebbüsten geldiği algısı oluşturacağından köken gösterme fonksiyonunda da karışıklığa sebebiyet vereceği açıktır. Bu itibarla davalı kullanımının davacı markası ile karışıklığa sebebiyet vereceği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.